Friday, May 27, 2005

Ο ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟς ΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟς

Αχ να ξέρατε τί πακέτο έχω φάει! Βέβαια το δράμα μου αποτελεί την τέλεια δικαιολογία στο ότι σας έχω παραμελήσει τραγικά τον τελευταίο καιρό. Όμως αυτό δεν καλυτερεύει καθόλου τη λύσσα που με διακατέχει και τα απερίγραπτα νεύρα που έχω (για να μην πω δεν απαλύνει τον πόνο του χοντρού πακέτου που έχω καταπιεί).
Πρέπει να μάθω την πολιτική και διπλωματική Ιστορία όλου του κόσμου από τα μέσα του 19ου αι μέχρι σήμερα. Και σα να μην έφτανε αυτός ο τερατώδης αριθμός χρόνων που πρέπει να καλύψω, οφείλω να τα αποστηθίσω με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες! Μα με όλες! Μέχρι και κάθε πότε κατούραγε ο κάθε ηγέτης! Δεν είμαι ανιστόριτη, ξέρω την ιστορία που γνωρίζει όλος ο κόσμος, μα εδώ μιλάμε για βασανιστήριο! Μιλάμε για 1000 διαφορετικές εκδοχές προς εξήγηση των διεθνών σχέσεων, εκ των οποίων άντε μία-2 να είναι αντικειμενικά καταγεγραμμένες! Μιλάμε για ένα αμάγαλμα ανούσιων λεπτομερειών γραμμένες σε τέτοια σύγχυση, που μέχρι και η πραγματική ανάλυση (μαθηματικά) φαντάζει κρυφτούλι μπροστά τους!!!!
Τέλοσπάντων, επειδή σαφέστατα είμαι ο πιο λογικός άνθρωπος του σύμπαντος, δεν είχα σκοπό να αφήσω τα παραπάνω να με ρίξουν.
'Σιγά!' είπα. ' Όσα και να είναι θα τα μάθω, όποια ηλίθια και ανούσια λεπτομέρεια καυλαντιστούν να μου χώσουν μες στον εγκέφαλο θα τη δεχθώ. Δεν είμαι δα και κανένας στόκος!'
ΠΟΥ ΝΑ 'ΞΕΡΑ!!!!!!!
Μάγκες μου, ανοίγω το βιβλιαρέττο και προς μεγάλη μου έκπληξη, όσο προχωράω, τόσο ανακαλύπτω πως σε αυτό το συγκεκριμένο σύγγραμμα η ελληνική φέρει απίστευτα τρομερές ομοιότητες με την Κινεζική (παρεπιπτόντως οι Κινέζοι είναι ανώμαλοι, θα εξηγήσω άλλη φορά το γιατί)!!!!!!! Δεν καταλάβαινα τίποτα! Όσο διάβαζα τόσο μπερδευόμουν!
Μα καλά ρε παιδάκι μου, αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο από έναν άνθρωπο με τρομερές γνώσεις, με χρόνια στο λούκι της εκμάθησης, που κουβαλάει τέλοσπάντων ένα αξιοσημείωτο μυαλό, πώς έκανε τόσο ελεεινή και τρισάθλια δουλειά μου λέτε;;;;
Και δεν είναι το θέμα μας η βιβλιοκριτική. Είναι πως έχω ένα μαλάκα, που παρά την ιδιοφυία του διαστράφηκε τόσο πολύ από το κωλοχρήμα, ώστε να πιστεύει :
-πως η παγκόσμια (σχεδόν) ιστορία 2 αιώνων καθώς και ΟΛΕΣ οι ανατριχιατικές της λεπτομέρειες χωράνε μέσα σε ένα πόλυ πόκετ μπουκ των 170 σελιδίσκων.
-πως αυτή η μαλακία είναι τόσο ευανάγνωστη ώστε να κατανοηθεί σε 2 μόλις μερούλες
-πως εγώ δε θα τον κράξω μέχρι θανάτου! Και αυτόν και τους γέρους φίλους του!
Όχι ρε μαλάκες, θα αποκαλύψω πως είμαι φοιτήτρια και θα καταγγείλω το σφιχτοκώλικο
(γιατί δε χωράει και πολλούς) σύστημα των καθηγητών που ξεπετάνε επιστημονικές μελέτες σε 2-3 ώρες, πάνε στο φίλο τους στην εκδοτική και τη επόμενη εβδομάδα είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν το καινούργιο τους πνευματικό τέκνο-μαύρο σκατό απόβλητο κατ' εμέ- στους φοιτητές και όλο υπερηφάνεια να τους διατάξουν να βρωμίσουν τα μυαλά τους και να διαφθείρουν τη νεανική ψυχή τους στον ψεύτικο κόσμο που δημιούργησαν τα σπισμένα μυαλά τους για χάριν του πολύτιμου θεού τους: το χρήμα (και της γυναίκας του της δόξας)
Ρε τεμπέληδες, ένα βιβλίο κατασκευάζεται με σκοπό να εξηγήσει όχι να ξεκινήσει μία παππουδίστικη ιστορία που από την αρχή για να φτάσει στο τέλος το κάνει μέσω Ανδρομέδας !!
Τί φταίω τώρα εγώ επειδή το ήδη σαπισμένο μυαλό του γέρου θέλησε όχι μόνο να επανακατανοήσει την ιστορία και τις διεθνείς σχέσεις, αλλά και να τα καταγράψει, δεν καταλαβαίνω.
Τί χρωστάω να φάω 2 εβδομάδες από τη ζωή μου να μπω στο γλιτσερό μυαλό του και να προσπαθήσω να καταλάβω τι ακριβώς εννοεί μέσα από τις κακογραμμένες και απαράδεκτα δυσκατανόητες σελιδούλες της μαλακίας που βαράει τον εγκέφαλό του τα τελευταία 300 χρόνια;;;;;;;
Τί έκανα για να μου αξίζει να πετάξω 2 εβδομάδες από τα νιάτα μου για να κάνω κάτι που άν λέμε ΑΝ κάποιος άλλος το είχε κάνει σωστά θα μου είχε πάρει μόλις 3 ώρες;;;
Αντί να μάθω αντικειμενικές ιστορικές αλήθειες, μαθαίνω να ψυχολογώ ένα γέρο 70 (!!!) ετών και μαθαίνω να ξεχωρίζω τα εκατ των εκδοχών που ανακάτεψε ο - με-το-ένα-πόδι-στον-τάφο για να φτιάξει τη δική του ιστορία. ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΥΜΒΟΥΛΕς

Wednesday, May 18, 2005

Χαμένη στη δίνη της μαλακίας (των άλλων [εννοείται!])



Έτσι ακριβώς δείχνει στα μάτια μου οιοσδήποτε έρχεται χωρίς την άδειά μου, μπουκάρει στη ζωή μου -έστω και για δευτερόλεπτα!- και μου γεμίζει τον εγκέφαλο με παπαρολογίες! Ακριβώς έτσι δείχνει, και ακριβώς τέτοιες είναι οι σκέψεις του... άκυρες.

Ωραιότατα;

Ωραιότατα... :/

Saturday, May 14, 2005

It's time!

Wednesday, May 11, 2005

Πιάσε τη σκούπα μωρή κι άσ' το μηχανάκι!

Θέλω κατ' αρχάς να σας απολογηθώ γιατί έχω πάρα πολλά ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη. Αλλά αυτό είναι άσχετο. Anyway, ξέρω ορθογραφία (4 da record). Και τώρα για να μπούμε στο θέμαμααας:

Λοιπόν που λέτε είμαι στο δρόμο και οδηγάω το ωραιότατο πεζουλίνι μου. Βρίσκομαι στη δεξιά λωρίδα από τις 2 συνολικά του δρόμου (μη νομίζετε ότι είχε και τίποτα 3) και μπροστά μου είναι ένα καταπληκτικό μηχανάκι με μία τύπισσα επάνω ντυμένη, χτενισμένη, με τα τακουνάκια της να αλλάζει τις ταχύτητες. Μπροστά της είναι ένα υπερτεράστιο φορτηγό το οποίο βγάζει φλας να στρίψει στο επόμενο στενό.

1ο nsec: Κατεβάζω ταχύτητα και βγαίνω στην αριστερή λωρίδα ούτως ώστε να μη με φρενάρει η στροφή του φορτηγού.

5ο nsec: Η γκόμενα αποφασίζει να αντιδράσει και μου κάνει ελιγμό προς τα αριστερά!!!

...ΧΩΡΙΣ ΦΛΑΣ...

αφού της σώζω τη ζωή και δεν την πατάω να την κάνω ΜΠΙΦΤΕΚΙ η τύπισσα γυρνάει τη χοντροκεφάλα της ΟΛΟ ΧΑΡΗ και μου λέει (δυνατά και με τσαμπουκά):

"Kalah, then pash kalaah! [oh, ime i super gomena ke vrizow!]"

(εδώ παιδιά οφείλω να ομολογήσω ότι μεσολάβησε ένα psec, μια μικρή στιγμούλα στο μυαλό μου που μου γύρισαν τα μάτια ανάποδα και μου ήρθε να βγω από το αυτοκίνητο να αρχίσω να τρέχω στο δρόμο να την αρπάξω από τα μαλλιά [που προεξείχαν από το ηλίθιο κρανέτο της] να της κοπανάω το κεφάλι στην άσφαλτο και το τελευταίο πράγμα που θα ακούσει πριν ψοφήσει να είναι "ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΜΩΡΗ, ΔΕΝ ΠΑΩ ΚΑΛΑ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΕ ΠΑΤΗΣΩ")

Αφού μου πέρασαν όλα αυτά από το μυαλό, ακαριαία βγάζω την κεφάλα μου απέξω απ' το παράθυρο και της φωνάζω με όλη την τσαντίλα που μπορεί να διέπει ποτέ έναν άνθρωπο: "ΦΛΑΣ, έβγαλες;"

Με το που το ακούει αυτό, επιδεικτικά τινάζει το χέρι της κάτω απ' το κεφάλι της σε στυλ "σιγά μη βγάλω και φλας μωρή, ποιος το χέζει το φλας, παράτα μας".


Και έρχομαι μετά από αυτό και σας θερμοπαρακαλάω: μα το Θεό, έχω οδηγήσει τα άπειρα χιλιόμετρα στη ζωή μου. Δεν ξέρει κανείς σας να οδηγά με ελάχιστες εξαιρέσεις. Σεβαστό. Σκοτώστε, σκοτωθείτε, κάντε ό,τι τραβά η ψυχή σας, αλλά έτσι και κάνετε μαλακία σε μπορντό Pegeaut 106 στην Αθήνα και δε ζητήσετε συγνώμη αλλά γυρίσετε και το βρίσετε, θα είμαι ΕΓΩ μέσα. Λοιπόν, αρκετή υπομονή έδειξα. ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΞΑΝΑΘΕΛΗΣΕΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΡΟΔΕΣ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΕΝ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ.

Thursday, May 05, 2005

Έμπνευση;

ΟΚ, υποτίθεται πώς τώρα πρέπει να κάτσω σε αυτό το γραφειάκι και να μου έρθει το μάννα ούτως ώστε να δημιουργήσω γράφοντας όλα αυτά που με ενέπνευσε αβίαστα ο ΚΑΝΕΝΑΣ..

Ας κάνω μία προσπάθεια και ας τα πάρω λίγο στο κρανίο με οτιδήποτε!

Σκατά.
΄Εχω άπειρες ιδέες μέσα στο μυαλό μου μα μία κυριαρχεί:

Πως ό,τι κι αν γράψω κανείς ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δε θα ενδιαφέρεται να το διαβάσει...

Η απαισιοδοξία μου θα με φάει αυτό είναι το μόνο σίγουρο.. Τί σκατά είναι αυτή η απαισιοδοξία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης αλήθεια;
Γιατί δεν είναι μόνιμα, αλλά παροδικά συναισθήματα, παροδικές σκέψεις- ψεύτικα συναισθήματα, ηλίθιες σκέψεις...Έλα τώρα, όλοι έχουμε τα ups μας και τα down μας, το θέμα είναι τί σκατά προκαλεί αυτήν την ηλίθια και παθητική αντίδραση στα άτομα- σε εμένα.
Οι άλλοι;
Που υψώνονται σα γιγάντια ΤΟΥΒΛΑ και σου κλείνουν το δρόμο;

Πας να μιλήσεις, με το φυλλοκάρδι σου να τρέμει, και πάνω που έχεις κάνει δειλά δειλά το πρώτο βηματάκι....
ΓΡΑΠ!
... έρχεται το σχόλιο, ακολουθούμενο από τη χολή, και σου κόβει τα πόδια, σου δένει τη γλώσσα φτιόγκο!!!
Συνάμα, το μυαλό σου πλυμμηρίζουν εκατοντάδες σκέψεις που με μένος, σα δαίμονες σε κάνουν να σκέφτεσαι για το άτομό σου τα χειρότερα και στο τέλος...

ΖΕΙΣ μέσα στο φόβο...αμφισβητείς το μοναδικό άτομο που έχεις την ευκαιρία στη ζωή σου όλη να γνωρίσεις με τόση διαφάνεια!

Άρα αυτό που προκαλεί όλο αυτό το σκατό που σε εμποδίζει από το να εκφραστείς είναι απλούστατα ο εαυτός σου!
το ίδιο το άτομο που κωλύεται, τείνει να αυτοκαταστρέφεται μετά από λήψη αρνητικού ερεθίσματος από το εξωγενές περιβάλλον (π.χ. αρνητικό σχόλιο των άλλων ατόμων).

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
ΚΑΙ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ,
ΈΤΣΙ ΛΈΩ ΕΓΏ.