Εν ΟΙΔΑ: ότι τα πήρα στο κρανίο!

Λοιπόν, επειδή έχω λυσσάξει, αυτό το post είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε 2 πρωτοπαλίκαρα που ενεργοποιήσανε το τέρας μέσα μου!

Πόσες υποκειμενικές αλήθειες υπάρχουν;
Δεν είναι εμπόδια στην προσπάθεια προσέγγισης της αντικειμενικότερης αλήθειας;

Ο επιστήμονας είναι ταυτόχρονα και άνθρωπος, με ταυτόχρονη συμμετοχή, συνειδητή ή ασυνείδητη στο αντικείμενο που ερευνά. Σωστά;

Είναι λοιπόν δυνατόν να προσεγγίσουμε την αλήθεια χωρίς τις παραμορφώσεις που προέρχονται από τη διανοητική υποκειμενικότητα του ίδιου του ερευνητή;

Ο ίδιος ο ερευνητής διαπιστώνει τον κίνδυνο που διατρέχει να παρεκκλίνει από την αλήθεια και την αντικειμενικότητα εξ' αιτίας παραμορφωτικών προϊδεάσεων που ριζωμένες μέσα του τόσα χρόνια μετατράπηκαν σε μακροχρόνιες νοοτροπίες;

Συνειδητοποιεί ότι μπορεί να έχει εσωτερικοποιήσει αδιόρατες λανθάνουσες προδιαθέσεις μέσα από διαδικασίες πρώιμης και λανθάνουσας κοινωνικοποίησης;

Υπάρχουν πάρα πολλές, διαφορετικού τύπου υποκειμενικές δυσχέρειες, αποτέλεσμα της συστατικής παρουσίας του ανθρώπου στην κοινωνία.

Όταν κάποιος θέλει να φτάσει στην αντικειμενικότερη γνώση οποιασδήποτε διαδικασίας, πρέπει να ξεπεράσει τα εμπόδια (υποκειμενικές αλήθειες-υποκειμενικές δυσχέρειες) και αυτό θα το κάνει, αν, πρίν ξεκινήσει την επιστημονική του έρευνα, καθαρίσει τη μυαλουδάρα του και πει:

ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ.

Ο Σωκράτης είχε καταλάβει πως πρέπει να απαλλαχτεί νοερώς από πολλές ιδέες που μπορεί να τον παρέκκλιναν από την πορεία προς την Αντικειμενική Αλήθεια.
Και είπε "προκειμένου να επηρεαστώ από οποιαδήποτε μaλακία που κατοικοεδρεύει στο μυαλό μου και γίνω ρόμπα στους υπόλοιπους διεξάγοντας καμένα συμπεράσματα, πρίν μελετήσω οτιδήποτε, από εδώ και πέρα θα προσποιούμαι στον ίδιο μου τον εαυτό ότι δε γνωρίζω τίποτα για αυτό."

Και σου έρχονται 2.500 χιλιάδες χρόνια μετά (που την προσπάθεια να φτάσουμε στην αλήθεια την έχουμε κάνει επιστήμη) και σου λένε ότι δεν ασπάζονται τη ρήση εν οίδα ότι ουδέν οίδα.
Τί σκατά, από άλλο πλανήτη ήρθαν;
Φιλικά Μ13.