Monday, February 27, 2006

Χάος ασυμμάζευτης λογικής.


Ούτε που προλαβαίνω να καταλάβω τί ζω. Είναι άπειρα αυτά που πρέπει να απορροφώνται κάθε μέρα, ενώ ο χρόνος που έχω στη διάθεσή μου είναι ελάχιστος. Χθες για πρώτη φορά στη ζωή μου κάθησα πεισματικά με τα μάτια κλειστά για 10 ώρες χωρίς να κοιμηθώ ούτε δεύτερο.
Ήθελα να τα σκεφτώ όλα. Να τα πάρω όλα από την αρχή, λογικά και να καταλήξω σε ωραιότατα συμπεράσματα για το τί σκατά συμβαίνει γύρω μου, φευ! όμως, δεν κατέληξα παρά σε ένα τεράστιο κουβάρι ονόματι χάος, που νήμα του-μπλεγμένο σαν δυσκοίλιος κόμπος ναύτη-ήταν η λογική.

Διάβασα κάποτε πως ο εγκέφαλος αποθηκεύει όλες τις πληροφορίες που λαμβάνει με τις αισθήσεις του. Απλά δε δύναται παρά να ανασύρει μερικές. Για παράδειγμα, κάθε φορά που ανοίγετε τον τηλεφωνικό κατάλογο ψάχνοντας για ένα τηλέφωνο, ο εγκέφαλός σας απομνημονεύει όλα τα τηλέφωνα που μπορεί να έπεσαν στα μάτια σας έστω και για ένα pico.
Με δυσκολία όμως μετά θα ανασύρετε από τη μνήμη σας ακόμη και το τηλέφωνο που σας ενδιέφερε, πόσο μάλλον τα άλλα.
Είναι τραγικό αν το σκεφτεί κανείς, το πόσα πράγματα ζούμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε, το πόσα πράγματα παρατηρούμε χωρίς όμως να τα επεξεργαζόμαστε, το πόσες λεπτομέρειες είναι αποθηκευμένες δια παντός μέσα μας κι εμείς αδυνατούμε να τις ανασύρουμε από τη μνήμη μας, ούτως ώστε να κάνουμε τη διαφορά στη σκέψη μας.

Πόσα χάνουμε...μα ακόμα πιο τραγική σκέψη:
ακόμη κι αυτά που δε χάνονται στο βάθος του μυαλού μας, δεν έχουμε αρκετό χρόνο να τα βάλουμε σε μία τάξη.



[η photo δεν ξέρω από που είναι. Θαρρώ από διαφήμιση περιοδικού, είναι απόκομμα που έχω πάνω από 5 χρόνια]