Welcome to reality!

Να τη χέσω τη φιλοξενία!

2006-03-23T22:42:00.000+02:00

Αρκετά ανέχτηκα αυτήν την αηδία που ακούει στο όνομα 'blogger'. Ας μη μιλήσουμε όμως με λόγια...ας αφήσουμε τις πράξεις να κάνουν τη διαφορά.

:)

(τα σχόλια στο παρόν μπλογκ θα κλείσουν για ευνόητους λόγους).

TO ΜΠΛΟΓΚ ΚΛΕΙΝΕΙ ΛΟΓΩ ΑΠΕΙΛΩΝ

2006-03-15T21:18:00.000+02:00

Δέχτηκα απειλή από ανώνυμο. Τα λόγια του συγκεκριμένα, ήταν 'φοβάσαι ότι θα σε λιντσάρουν και καλά κάνεις που φοβάσαι, έχεις κάθε λόγο'. Δεδομένου ότι κυκλοφορούν άπειροι ανώμαλοι μουρλόγκες, που φαντάζομαι θα έχουν αφισοποιήσει τη φωτογραφία μου και θα τη χύνουν κάθε πρωί που ξυπνάνε, αποφάσισα να μη θέσω τον εαυτό μου σε κίνδυνο και να ΤΟ ΦΙΜΩΣΩ.
(και μετά κάνετε σούσουρο για ελευθερίες έκφρασης-μα τί ζώα!)

Επειδή όμως ΕΙΜΑΙ Ο ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΟς ΑΝΘΡΩΠΟς ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟς κι επειδή αυτή τη στιγμή είμαι υπερβολικά ευτυχής, επειδή σας γράφω από το ολοκαίνουργιό μου Kubuntu 5.10 "Breezy Badger", αποφάσισα να σας πω

WELCOME TO REALITY...MY REALITY ΨάΡΑΚΛΕς!!!!!!!!!!!!!
Κανείς δε θα με εξαναγκάσει να σιωπήσω, τη στιγμή που ζω στην Ευρωπαϊκή Ένωση του 2006, πόσο μάλλον ο κλασικός Ελληναράς πεοκρούστης που χρησιμοποιεί και WINDOWS την κοινωνία μου μέσα!

Πρός όλους: αν ήξερα ρε ζώα ότι οι μπλόγκερς έχουν 'άγραφο κώδικα δεοντολογίας' που προστάζει να μην κρίνουμε τί γράφουν οι άλλοι μπλόγκερς ΟΥΔΕΠΟΤΕ θα είχα ασχοληθεί.
Μία ερώτηση όμως: είμαστε άραγε εμείς οι μπλόγκερς υπεράνω κριτικών;

To πολύ το Αρτατάκα...

2006-03-13T20:26:00.000+02:00

Θα απαντούσα στον ART ATTACK αλλά πάω στο σπίτι του γκόμενού μου :)

Bloggoρομπίτσες!

2006-03-13T13:39:00.000+02:00

Το τί μαλακίες έχω διαβάσει τις τελευταίες μέρες από τους Bloggers δε λέγεται! Πάει και ο κάθε πικραμένος και μου γράφει ότι να ναι, όπως να ναι, δε μπα να ναι και κουρέας, την άποψή του για το Θάνατο του Σλόμποντινίνίτο θα την εκφράσει! Και να έπιανε μόνο το Μιλόσεβιτς, θα έλεγα ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ ρε κουνουπέττο τί πιστεύεις για το θάνατό του, αλλά να διαβάζω ότι το ΔΔΧ είναι μία μαλακία και πως δεν πρέπει να εμπιστευτούμε εκεί το θέμα της υφαλοκρυπίδας Ε ΑΥΤΟ, ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ! Και πού να το 'εμπιστευτούμε' ρε μαλάκα;
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας;

Όποιος έχει μελετήσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από το 1963 και μετά, ή έχει έστω και την παραμικρή ιδέα για το τί σκατά κάνει το ΔΔΧ, να κάνει ένα βήμα μπροστά...

ΠΟΥ ΠΑΤΕ ΡΕ ΡΟΜΠΟΚΟΥΜΠΑ;;;;;;;;;;;;;;;

Θαρρείτε πως με το να παπαγαλίζετε διάφορες διαστρεβλωμένες παπαρίτσες, χωρίς να έχετε ανοίξει μισό βιβλιαρέττο στη ζωή σας, πως έχετε και ορθή άποψη;

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.
Έλεος, θα λιποθυμήσω από τα γέλια!

Τέλος πάντων, πάλι πολλά νεύρα θα μου πείτε και πάλι επιδρομή από ανώνυμους υβριστές θα ακολουθήσει, δε γαμιέται, εγώ θα το ποστάρω, γιατί θέλω να σας παραθέσω την φωτό, που απεικονίζει όλους αυτούς τους bloggers που άνευ λόγου ή αιτίας, γελοιοποιούν τον εαυτό τους, μόνο και μόνο για να έχουν άποψη ΣΕ ΟΛΑ.

Windows:a pain in the ass

2006-03-10T13:00:00.000+02:00

Μου έχουν σπάσει παντελώς τα νεύρα. Έλεγα θα αντέξω, θα αντέξω, δε θα τα πω, δε θα τους τα χώσω, δε θα σπαστώ σε τέτοιο βαθμό...αλλά ΟΛΑ έχουν και τα όριά τους. Άι γαμίδια πια, ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ και θα τα χοντροσκατοθάψω, γιατί είναι το πιο ηλίθιο κατασκεύασμα όλων των εποχών.
Ωραία, ναι, δε λέμε, μας χρησιμεύουν και είναι ένα εργαλείο που μας εξυπηρετεί και και και μαλακίες τούμπανο. Όλα αυτά τα ξέρω. Το λόγο που είναι τόσο δυσκοίλιο στη χρήση μπορεί να μου το εξηγήσει κάποιος;;
Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος για ποιο λόγο να χάνω άπειρες ώρες από τη ζωή μου μόνο και μόνο επειδή ένας μαλάκας ήθελε να πλουτίσει μία ώρα αρχύτερα και να φτιάξει τη μαλακία που ΔΕΝ είναι ολοκληρωμένη κατά την ΤΑΠΕΙΝΟΤΑΤΗ άποψή μου και ονομάζεται ΠΑΡΑΘΥΡΑ;;

Κατ'αρχάς πιο ξενέρωτο όνομα δε μπορούσαν να βρούν;; Άκου windows...αλλά να μου πεις, τί άλλο να σκεφτεί κανείς όταν έχει φτιάξει μία μαλακία που αντιμετωπίζει το χρήστη λες και είναι ΣΤΟΚΟς ; Are you sure για το ένα και are you sure για το άλλο, υπολογίζω γύρω στα 4τρις κλικ παραπάνω από όσα θα έπρεπε μόνο και μόνο επειδή τα windows θεωρούν τον εαυτό τους ικανότερο από το χρήστη τους, γι αυτό και του παρέχουν extra ασφάλεια του στυλ are you sure (you retard)??.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΠΡΑΓΜΑ, τί μανία είναι αυτή;;
Αμ το word τί σας λέει;; Αυτό πρέπει να το κοροϊδέψεις και να το ξεγελάσεις προκειμένου να κάνεις τη δουλειά σου. Έχετε προσπαθήσει να φτιάξετε Πίνακα Περιεχομένων σε 2η σελίδα εργασίας χωρίς να σας τοποθετήσει από μόνο του το ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ word ΚΑΙ τον τίτλο της εργασίας στην πρώτη σειρά του Πίνακα;; Χρειάστηκε να τυπώσω πρώτα την εργασία και μετά την πρώτη σελίδα με τον τίτλο για να ξεκολλήσει η μαλακία!
ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑς ΜΟΥ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥΡΗ ΚΟΥΜΟΥΤΣΑ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΓΑΜΩΤΟ!!!!!!!!!

Και last but not least ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩς ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να βγάλω τον internet explorer μέσα από τον κώλο μου γιατί είναι μέρος του παραθυρένιου αργοκίνητου συστήματος, αλλά δε θα υπήρχε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να μπορούσα να το κάνω, να μπορούσα να εξαφανίσω αυτή τη ΜΑΛΑΚΙΑ από το υπολογιστάκι μου.
Οπότε κάθισα και σκέφτηκα (ναι, το κάνω και αυτό:) και αποφάσισα αντί να χάνω ώρες από τη ζωή μου να μαλακίζομαι με τα παραθυρέττα, θα χάσω ώρες από τη ζωή μου να περάσω οτιδήποτε έχω μέσα στο σκληρό σε cd, σε άπειρα cd και μετά να κάνω ένα ΩΡΑΙΟΤΑΤΟ format για να εγκαταστήσω-όχι εγώ, ο j95 :)-ΛΙΝΟΥΞ και να γουστάρω όσο ΤΙΠΟΤΑ!!!

ANTIO windows...αντίο ΜΙΖΕΡΙΑ.

Βαρεμένοι άντρες!

2006-03-07T15:55:00.000+02:00

Όταν ήμουν μικρή, είχα ορκιστεί πως όταν γίνω 18 και βγάλω δίπλωμα αυτοκινήτου, όπου οδηγήσω και βρεθώ, θα τσιγκλάω αγοράκια, θα τα φλερτάρω, έτσι, για να ισορροπήσω λίγο τις καταστάσεις, αφού σε περπάτημα ενός χλμ θα είχα μετρήσει και 70 μαλάκες που θα μου κόρναραν, θα μου έλεγαν μαλακίες, ενίοτε θα μετατρέπονταν σε χονδροειδείς τσίμπουρες...

Πήρα το δίπλωμα, πήρα και το αυτοκίνητο. Ποτέ μου όμως δεν ενόχλησα περαστικό. Βλέπετε μεγάλωσα κι έγινα ένας φυσιολογικός άνθρωπος και ουδέποτέ θέλησα να ενοχλώ τον κόσμο εκεί που περπατάει αμέριμνος ή να του σπάω τα νεύρα και να του χαλάω την ηρεμία στα καλά του καθουμένου.

Αμ έλα που αυτές τις ημέρες δεν έχω αυτοκίνητο...εκεί λοιπόν που αμέριμνη έκανα την καθημερινή μου βόλτα και άκουγα το stand by me στο ραδιόφωνο του κινητού, περνάει μία bmw, (ξέρετε, από αυτές που πάει βόλτα αυτός και ο σκύλος του-πιο πολύ σα μαύρη μπανιέρα μου φάνηκε αυτό το πανηλίθιο κατασκεύασμα παρά σαν γκομενοπαγίδα, όπως θα ήθελε να πιστεύει ο μεσήλιξ οδηγός της) και ΤΣΟΥΥΥΥΥΥΥΠ φρενάρει...

Του δίνω 10 δεύτερα να εξαφανιστεί, και συνεχίζω να περπατάω.
ΒΑΖΕΙ ΟΠΙΣΘΕΝ.
ΕΡΧΕΤΑΙ.

'Ξέρω πως αυτό είναι αλλόκοτο και πως θα με αποπάρεις, αλλά πές μου! όταν βλέπεις κάτι ωραίο τί να κάνεις;'

Τον κοιτάω αποσβωλομένη. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να του απαντήσω 'Το βλέπεις, αρκείσαι σε αυτό και το προσπερνάς'.
Όμως σιγά και μην του απαντούσα, ήταν ένα χοντρογούρουνο που βρώμαγε χρήμα από χιλιόμετρα!
Τα μάτια του ήταν τί να πω, κόκκινα σαν του Terminator, δεν ξέρω τί σκατά μπορεί να είχε πιει το τυπάκι. Ήταν γύρω στα 40, τί γύρω, ΠΑΤΗΜΕΝΑ, και ήταν τύπος ' Θαμπώσου γκομενάκι, εγώ και το αμάξι μου σου δίνουμε σημασία'.

Του χαμογελάω όπως θα χαμογελούσα σε έναν τρελό από δήθεν κατανόηση και του λέω αποφασιστικά :
-Λοιπόν...εγώ τώρα θα φύγω από εκεί. (το εκεί ήταν ένα απέραντο αμπέλι, στο οποίο ο μπεμβομαλάκας δε μπορούσε να εισέλθει)
Έκανα μεταβολή κι έφυγα.

Δεν τελειώνουμε εκεί....όοοοοχι!
Έπρεπε να χάσω τουλάχιστον μισή ώρα από τη ζωή μου να τον αποφύγω γιατί με ακολουθούσε από τους γύρω δρόμους. Άκου ρε, να μη μπορώ να πάω σπίτι μου επειδή ο άλλος είναι βαρεμένος!

Έλεος, ρε Ελληναρά, το καμάκι έχει και τα όριά του!
Και κατάλαβε επιτέλους ότι
Ο ΑΚΡΙΒΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΜΑΚΩΜΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥ ΘΗΛΥΚΟΥ!

ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ

2006-02-28T20:11:00.000+02:00

Ναι ναι, ξέρετε, αυτοί που πετάγονται σαν καυλοράπανα εδώ κι εκεί.
Γυναίκες ή άντρες, φανταστείτε τους τώρα, ξυπνάνε το πρωί, έχουν πήξει από τη μαλακία και λένε τί να κάνω; τί να κάνω; ας πάω να ζαλίσω το μουνάκι της m13 στο Welcome To Reality.

Kατ'αρχάς αποφασίστε πια αν αυτό το μουνί μου το γαμάνε διάφοροι επί πληρωμής ή αν είμαι αγάμητη ρε ΖΩΑ, ούτε στα κατωτάτου επιπέδου βρισίδια σας δεν υφίσταται λογική, αει στο διάβολο πια! πρηξαρχίδες...

Και πίσω από την ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΑΤΗ ανωνυμία σας, να προσεύχεστε δειλά ρεμάλια, να μη σας βρώ.
Προς το παρόν delete και όχι for ever για να βλέπουν και οι άλλοι ότι σας ΔΙΕΓΡΑΨΑ και να το ευχαριστιέμαι. Και εγώ και η μουνάρα μου!

Θα τη βρω την άκρη όμως παπαράκια, δε με ξέρετε καλά.

Θα τη βρώ την άκρη...ως τότε, μία ευχή: να ψοφήσετε αργά, σταθερά, βασανιστικά, οικτρά και επωδύνως.

Χάος ασυμμάζευτης λογικής.

2006-02-27T17:46:00.000+02:00

Ούτε που προλαβαίνω να καταλάβω τί ζω. Είναι άπειρα αυτά που πρέπει να απορροφώνται κάθε μέρα, ενώ ο χρόνος που έχω στη διάθεσή μου είναι ελάχιστος. Χθες για πρώτη φορά στη ζωή μου κάθησα πεισματικά με τα μάτια κλειστά για 10 ώρες χωρίς να κοιμηθώ ούτε δεύτερο.
Ήθελα να τα σκεφτώ όλα. Να τα πάρω όλα από την αρχή, λογικά και να καταλήξω σε ωραιότατα συμπεράσματα για το τί σκατά συμβαίνει γύρω μου, φευ! όμως, δεν κατέληξα παρά σε ένα τεράστιο κουβάρι ονόματι χάος, που νήμα του-μπλεγμένο σαν δυσκοίλιος κόμπος ναύτη-ήταν η λογική.

Διάβασα κάποτε πως ο εγκέφαλος αποθηκεύει όλες τις πληροφορίες που λαμβάνει με τις αισθήσεις του. Απλά δε δύναται παρά να ανασύρει μερικές. Για παράδειγμα, κάθε φορά που ανοίγετε τον τηλεφωνικό κατάλογο ψάχνοντας για ένα τηλέφωνο, ο εγκέφαλός σας απομνημονεύει όλα τα τηλέφωνα που μπορεί να έπεσαν στα μάτια σας έστω και για ένα pico.
Με δυσκολία όμως μετά θα ανασύρετε από τη μνήμη σας ακόμη και το τηλέφωνο που σας ενδιέφερε, πόσο μάλλον τα άλλα.
Είναι τραγικό αν το σκεφτεί κανείς, το πόσα πράγματα ζούμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε, το πόσα πράγματα παρατηρούμε χωρίς όμως να τα επεξεργαζόμαστε, το πόσες λεπτομέρειες είναι αποθηκευμένες δια παντός μέσα μας κι εμείς αδυνατούμε να τις ανασύρουμε από τη μνήμη μας, ούτως ώστε να κάνουμε τη διαφορά στη σκέψη μας.

Πόσα χάνουμε...μα ακόμα πιο τραγική σκέψη:
ακόμη κι αυτά που δε χάνονται στο βάθος του μυαλού μας, δεν έχουμε αρκετό χρόνο να τα βάλουμε σε μία τάξη.

[η photo δεν ξέρω από που είναι. Θαρρώ από διαφήμιση περιοδικού, είναι απόκομμα που έχω πάνω από 5 χρόνια]

Αnother one bites the dust!

2006-02-24T13:55:00.000+02:00

Τί καιρός είναι αυτός;;
Έλεος!
Ξύπνησα το πρωί και νόμιζα πως μας είχαν βομβαρδίσει!
Τί κόκκινη χωματίλα είναι αυτή που πλανάται στον αέρα;
Από πού έρχεται και μας έχει τρελάνει έτσι όλους;

Η τρέλα πάει...στην Ασκληπιού!

2006-02-21T10:36:00.000+02:00

Τελικά, όλα τα κουλά σε εμένα συμβαίνουν.

Ασκληπιού, ώρα μηδέν, περιμένω το λεωφορείο, γιατί έκανα το λάθος και φόρεσα τακούνι, με αποτέλεσμα να μη μπορώ να την ανέβω με τα πόδια. Εκεί που κάθομαι στη στάση, με πλησιάζει μία, τώρα τί να σας πω, το λιγότερο τρελή.

-ΕΞΩ Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΜΟΥ ΓΑΜΩ!
Βγάζω τα ακουστικά και της λέω ευγενέστατα 'ορίστε;'
-SHUT THE FUCK UP!
-Σε εμένα μιλάτε;
-Ναι ρε , σε εσένα μιλάω, εγώ έχω βγάλει πανεπιστήμιο, είμαι δικηγόρος και άμα θέλω ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ!
-Α, ωραία....
-VOUS RESTEZ TRANQUILLE!!!
-Συγνώμη, τί ακριβώς...
-SHUT THE FUCK UP!!!!!!! SHUT THE FUCK UP! ΣΟΥ ΓΑΜΩ Τ'ΑΡΧΙΔΙΑ!!!

με πλησιάζει, έρχεται μία ανάσα από το στόμα μου, σηκώνει το χέρι της να με σφαλιαρίσει,το κατεβάζει απότομα και φέρνει το δείκτη της στο στόμα της, συμβουλεύοντάς με να μείνω σιωπηρή. (οκ, το έπιασα το νόημα, μιλάω μόνο όταν με ρωτάς κάτι!)
-Δε μου λέτε, λύκειο έχετε βγάλει;
-Ε..ναι.
-SHUT UP!!!!!ΣΕ ΓΑΜΑΩ, ΕΓΩ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, ΕΙΜΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΜΑ ΘΕΛΩ ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ! Γλώσσες, αγγλικά γαλλικά, ΛΕΓΕ!
-ε...και τα δύο
-SHUT THE FUCK UP!ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ Τ'ΑΡΧΙΔΙΑ ΡΕ ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ Τ'ΑΡΧΙΔΙΑ, mon argent, MON POUVOIR!!!!!
-d' accord...(της απάντησα στα γαλλικά, γιατί υπέθεσα ότι έτσι ήθελε...αποδείχτηκε πως στα γαλλικά με άφηνε να πω περισσότερες λέξεις)

Ξάφνου ακολουθεί η στιγμιαία μεταμόρφωση της τύπισσας σε ευγενέστατη γριούλα που με ρωτά με μία λεπτή φωνούλα:

- Με συγχωρείτε δεσποινίς, που είναι η Βουλή των Ελλήνων;

Σηκώνω το χέρι μου πάνω από τα θεογουρλωμένα μάτια μου και της δείχνω προς τα δεξιά.
-Να πας να πεις αυτού του καργιόλη εκεί που τρώει να πάει να φάει εκεί!

Κοιτάω,μόνο κάτι περιστέρια που τσιμπούσανε στο πεζοδρόμιο είδα...

-Μadmoiselle, je ne comprends pas, vous me demandes de dire...
-VOUS RESTEZ TRANQUILLE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δε μου λες ρε, από που είσαι;
Της δείχνω με τρόμο το πάτωμα εννοώντας 'από εδώ'
-ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ Τ'ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΩΡΗ ΣΟΥ ΓΑΜΑΩ ΤΆΡΧΙΔΙΑ...εγώ είμαι από το πέραμα!
ΜON ARGENT MON POUVOIR!!!!!

Και πριν προλάβω να της απαντήσω:
Μου γαμάς, δε λέω, αλλά τουλάχιστον εγώ δε βρωμάω σαν ψάρι που βγήκε από μουνί που έχει να πλυθεί 20 χρόνια, ούτε έχω μία σιχαμερή πράσινη τσίμπλα μήκους 2 εκατοστών να κρέμεται κάτω από το μάτι μου...!
....ήρθε το λεωφορείο. Εννοείται πως δε μπήκα μέσα, θα περίμενα το επόμενο, και κάθε τρείς μέρες να περνούσε το λεωφορείο, εγώ το επόμενο θα περίμενα να πάρω, σε αυτό δεν έμπαινα ούτε με κλωτσιές!

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΡΕΛΑ ΜΑΓΚΕΣ ΜΟΥ, ΟΣΟ ΔΕ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ!

Ηθικό δίδαγμα

2006-02-16T12:31:00.000+02:00

Μία γκόμενα ξεπερνάει το χωρισμό της βρίσκοντας άλλον άντρα...
Ένας άντρας ξεπερνάει το χωρισμό του...μιλώντας για ποδόσφαιρο.

Μία γυναίκα...δεν το ξεπερνάει ΠΟΤΕ.

The calm before the storm

2006-02-15T11:21:00.000+02:00

Νιώθω πως αιωρούμαι στο κενό. Είναι το συναίσθημα που με καταλαμβάνει λίγο πριν γίνει κάτι σοβαρό, λίγο πριν αλλάξουν τα πράγματα τελέιως και η ζωή μου εκτροχιαστεί για άλλη μία φορά στο άγνωστο. Μέχρι τώρα ξέρω τί έγινε...από εδώ και πέρα δεν έχω ιδέα τί θα γίνει.

Τί απαίσια αναμονή και συνάμα, τί τέλεια τελευταία ευκαιρία να σκεφτεί κανείς τί θα επακολουθήσει. Λίγο πριν τις μεγάλες αλλαγές. Σημείο σταθμός...κατάσταση που πάντοτε θα θυμάμαι στη ζωή μου, είτε επακολουθήσει κάτι καλό, είτε επακολουθήσει κάτι κακό (που είναι και το πιο πιθανό).

Ήρεμα και όμορφα, πίνω τον καφέ μου και περιμένω τους ψυχρούς εκτελεστές να μου τινάξουν τη ζωή στον αέρα. Δεν αγχώνομαι, δεν ταράζομαι, δεν ανησυχώ...στη χειρότερη των περιπτώσεων θα αλλάξει η ζωή μου. Λίγο πριν τη μεγάλη στροφή...όλα γύρω μου αμίλητα, ακίνητα, παγωμένα στο χρόνο. Περιμένουν κι αυτά με τη σειρά τους να έρθει καλπάζουσα μες στην καταιγίδα η αλλαγή.

Αντικείμενα και άνθρωποι ανίκανοι για το οτιδήποτε πέραν της αναμονής.
Αναμονή...κενό...ένα τίποτα που έχει σκεπάσει τα πάντα.
Και όσο πλησιάζει η ώρα, τόσο ανοίγουν τα μάτια διάπλατα στην προσπάθεια να παρατηρήσουν από μακριά αυτό που θα επακολουθήσει...μια θλίψη κάνει την παρουσία της στην καρδιά, που βουβή περιμένει κι αυτή τις εξελίξεις...θλίψη για όσα θα μείνουν πίσω, και θα κλειδωθούν για πάντα στο παρελθόν.

Θλίψη για όσα πόνεσε, μόχθησε, πάλεψε...θλίψη για αυτά που τελικά δεν άξιζαν...ή μήπως απογοήτευση;

I need to get some sleep!

2006-02-13T20:25:00.000+02:00

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ!

Απλά πραγματάκια.
Όταν ένας άνθρωπος κοιμάται και καταευχαριστιέται ξεκούραση, δεν πάς τώρα να του πιπιλίσεις το μυαλό!

Αφού το βλέπεις, είναι ψόφιος ο άλλος, κοιμάται, πώς το λένε, είναι αλλού, τί του γκρινιάζεις και του φωνάζεις;
Πρόκειται να καταλάβει-ποτέ των ποτών-τί σκατά προσπαθείς να του πείς εκέινη τη στιγμή;
Άστον τον έρημο να πορευτεί στα ονειράκια του με ευχαρίστηση και ηρεμία, μή του πρήζεις το συκώτι!

Μα να κοιμάμαι τώρα και να ακούω τη μουρμούρα, τη γκρίνια, αυτόν τον ενοχλητικό τόνο της φωνής που σου τρυπάει το μυαλό μπί ρι μπίρι μπίρι και μάλιστα ΑΝΕΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑΣ!
ΣΚΑΣΕ κοιμάμαι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

οργισμένο ποστ...τέλος.

My precious!!

2006-02-08T18:36:00.000+02:00

Τί είναι τα blogs; Είναι πηγή πληροφοριών; Είναι τρόπος επικοινωνίας; Είναι το σύγχρονο προσωπικό ημερολόγιο; Γιατί ο καθένας από εμάς έχει ένα blog; Ποιοί άραγε είναι οι αντικειμενικοί σκοποί του κάθε blogger;

Φαντάζομαι πως, όπως σε κάθε πράγμα υπάρχουν κατηγορίες, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση:

Βλέπω εικόνες με δύστυχα άτομα να συντροφεύονται μόνο από τον υπολογιστή τους, αυτό το υπέροχο εργαλείο-κλειδί, που τους ανοίγει τις πόρτες του φανταστικού και τους προσφέρει φιλίες, ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ, τους διώχνει μακριά αυτό που τους βασανίζει περισσότερο από κάθε τί: την απόρριψη, τη μοναξιά...

Βλέπω όμως και ύπουλους ανθρώπους, που ποτέ δεν απέδειξαν σε κανέναν την αξία τους, να υψώνουν το ανάστημα και να υπερασπίζονται αυθαίρετα τα πιστεύω τους, πίσω από τη μαγική εικόνα που αυτοί έπλασαν για τον εαυτό τους, για να ικανοποιήσουν μέσω της φαντασίας την κατωτερότητα που τόσα χρόνια μαστίζει την κομπλεξική τους ύπαρξη.

Και άλλες, πιο ευχάριστες εικόνες, που αναδύονται από την κατηγορία των ατόμων που άθελά τους γίνονται φορείς πληροφοριών, αλληλεπιδρούν, δέχονται input και προσφέρουν output, με αποτέλεσμα φυσικά τη διεύρυνση των οριζόντων τους, το 'άνοιγμα του μυαλού τους', την εμβάθυνση των γνώσεών τους, ακόμη και την αναθεώρηση παγιωμένων από το χρόνο συνηθειών και αντιλήψεων...

Εικόνες άσχημες, εικόνες όμορφες. Τί να διαλέξει κανείς;

Φοβούμαι μήπως το blog σημαίνει ανάγκη ανεύρεσης περισσότερης επικοινωνίας.
Είναι δικός σας άνθρωπος εκτός μπλογκόσφαιρας να τον ρωτήσετε πώς το βλέπει;

Όταν ο j95 δε με είχε ψήσει ακόμα να ανοίξω κι εγώ τη γωνίτσα μου στην άκρη του πουθενά (γιατί έχω και ακραίο μπλογκ ρε πούστη μου, άμα το διαβάσει κανένας γουαχαμπίμπης θα έρθει να μας ανατινάξει!)*, αναρωτιόμουν για το πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να αφιερώνει τόσο χρόνο σε κάτι τόσο ανούσιο...τώρα αναρωτιέμαι για το πώς είναι δυνατόν να αφιερώνω ΕΓΩ τόσο χρόνο σε μία ανούσια μαλακία όπως το blog μου. (ή μήπως δεν πρόκειται περί ανούσιας μαλακίας;)

Έχω τόσο ελεύθερο χρόνο ή μήπως το έχω τόση ανάγκη;
ΤΙΠΟΤΕ από τα δύο.

Νιώθω σα το γκόλουμ, ειλικρινά!
Μου το έδωσες, το έχω ανάγκη ολοένα και περισσότερο. (my precious!)
Έτσι και μου το πάρεις θα σε σκοτώσω. (οκ, υποθέσεις κάνουμε!)
Γιατί όμως να το έχω ανάγκη;
Αν το καλοσκεφτείς, το γκόλουμ δεν έχει ανάγκη το γαμημένο το δαχτυλίδι.
Γιατί να έχω εγώ ανάγκη για περισσότερη επικοινωνία;
Οι άνθρωποι που είναι γύρω μου, και μάλιστα live δε μου αρκούν για να τους πώ αυτά που με βαραίνουν, αυτά που με κάνουν και γελώ, αυτά που κριτικάρω κλπ; Δε μου αρκούν για να τους ακούσω να μου λένε τα δικά τους, να αλληλεπιδρώ και να είμαι ένας πλέριος άνθρωπος που ζει ήρεμα κι ωραία τη ζωοούλα του,χωρίς να ανησυχεί για τον κάθε μαλάκα που του άφησε το τάδε καμμένο σχόλιο και κάτι τρέχει ας πούμε;;

Θέλω να πώ ρε παιδιά, μήπως αυτά τα blogs μας εθίζουν σε κάτι που είναι πέρα των δυνάμεών μας;
Μήπως μας κάνουν άπληστους επικοινωνιακά;
Μήπως μας κάνουν να νιώθουμε-χωρίς αυτό να ισχύει- ότι η επικοινωνία μας με τους ανθρώπους γύρω μας είναι ελλειπής και πρέπει να την ψάξουμε στο αχανές διαδίκτυο για να νιώσουμε ολοκληρωμένοι;

Έχουμε άραγε μαζευτεί στη μπλογκόσφαιρα όλοι οι παρατημένοι, όλοι όσοι νιώθουν μισοί από την έως τώρα πορεία τους με τους συνανθρώπους τους, όλοι οι χωρισμένοι, οι απογοητευμένοι, όλα τα τρισάθλια ποταπά και θλιβερά γκόλουμ που με τα δαχτυλάκια τους χαιδεύουν ανατριχιαστικά το πληκτρολόγιο και νιώθουν πιο καλά;

Το χειρότερο είναι πως η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον πραγματικό blogger που επιθυμεί απλά τον εμπλουτισμό των γνώσεών του μέσω κοινωνικής αλληλεπίδρασης τέτοιας μορφής και τον ελεεινό σκουληκάνθρωπο που θέλει να θρέψει το μοναχικό μπλογκοτερατάκι μέσα του, είναι πολύ λεπτή.

Ποιος από εσάς είναι τέρας;
Ποιος από εσάς είναι απλά άνθρωπος;
Ποιος από εσάς είναι άνθρωπος που δεν έχει καταλάβει ότι μεταμορφώνεται σε γκόλουμ;
Ποιός από εσάς είναι γκόλουμ και δεν το έχει καταλάβει;

Αφιερωμένο σε έναν άνθρωπο που μου άνοιξε λίγο το μυαλό, χωρίς να χρειαστεί να πατήσω ούτε ένα γαμημένο ΚΛΙΚ, που με προβλημάτισε κάνοντάς μου απλές ερωτήσεις στις οποίες όμως δε βρήκα ακόμα απάντηση.

*πινελιά μεταblogging όποιος ενδιαφέρεται, ας επισκεφτεί το σχετικό ποστ στο don't kiss the frog.

Δ%

2006-02-05T16:09:00.000+02:00

Όποιος καταλάβει τί είναι αυτή η μαλακία να μου το πεί κι εμένα που αρνούμαι να το δεχτώ μόνο και μόνο επειδή θέλω να εμπιστεύομαι τα σοβαρά μαθηματικά και το 1+1=2.

και να το πεί και στον j95 γιατί αν είχα αρχίδια, θα είχαν γίνει ΠΛΑΝΗΤΕΣ.

Άκου εκεί διαφορικός πληθωρισμός!
Να γελάει και η κάθε τελειωμένη κωλόγρια στο πιο ξεχασμένο χωριό της χιλιετίας!

Εφιάλτης.

2006-02-01T13:13:00.000+02:00

διάλειμμα...επιτέλους!
κοιμήθηκα χθές στις 4 γιατί ένα μουνόπανο έκανε κόντρες με τον εαυτό του έξω από το σπίτι μου νυχτιάτικο και ξύπνησα ημιθανής στις 8. Ήπια ένα σκατοκαφέ πρώτης τάξεως, ενώ στο κεφάλι μου χόρευαν κάτι πεθαμενατζίδικα ελληνικά που είχε βάλει η καθαρίστρια το πρωί στη διαπασών.
΄Εκανα ένα ντους (αμερικανιά αμερικανιά, αλλά είναι το καλύτερο ξύπνημα), ευτυχώς για πρώτη φορά στην ιστορία της θολής πρωινής ζωής μου, είχε ΖΕΣΤΟ νερό, άνοιξα τη laptopara μου, έκανα τις καθημερινές μου περιπλανήσεις στο ίντερνετ ένα δεκαλεπτάκι (μα τί πρεζάκι που είμαι, λες και δε θα μπορούσα να αντέξω αν δεν το άνοιγα το μπουρδέλο!), ντύθηκα και έκανα να φύγω, προς εκκίνηση της δυσκολότερης και πιο παραφορτωμένης μέρας της ζωής μου!
Με μεγάλη μου έκπληξη, ο κοιμησμένος μου εγκέφαλος μου θύμησε πως για σήμερα μία extra δυσκολία της τελευταίας στιγμής θα πήδαγε διάθεσή μου μέχρι τελικής πτώσεως: σήμερα ΔΕ ΘΑ ΕΙΧΑ ΑΜΑΞΙ!
(βέβαια,αμάξι δε θα ξαναέχω ΠΟΤΕ γιατί πήγαν και το πούλησαν χωρίς να ειδοποίησουν εμένα που το οδηγάω τα τελευταία 3,5 χρόνια και έχω σκάσει πάνω από ένα εκατ. σε βενζίνες για το μπουρδέλο, αλλά θα εκδικηθώ τους πάντες βγάζοντας δίπλωμα για μηχανή που θα οδηγάω ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΝΟΣ με 300 χλμ την ώρα)
"δε γαμιέται, θα πάρω το τρένο" σκέφτηκα, και όλο όρεξη ξεκίνησα προς το σταθμό.
ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: με περίμεναν 3 γριές-πολύ γριές όμως ρε φίλε, πα πα- για να μου ζητήσουν ακριβείς πληροφορίες για το πώς να βγάλουν εισιτήριο, πού θα βάλουν τα λεφτά, τί θα πατήσουν, που θα το ακυρώσουν και εν συνεχεία, με ακολούθησαν και όλο μανία(θυμίζω στις 9 το πρωί την τρέλα μου!) με ρωτούσαν για το πώς ακριβώς θα μπούν στο THE MALL,που ήταν και ο τελικός προορισμός τους(!!!!!). Τί να κάνω, έσφιξα τα δόντια, άνοιξα και λίγο τα χειλάκια μου, ίσα ίσα να φαίνονται τα δόντια μου μέσα από το ψεύτικό μου χαμογελάκι και τις εξυπηρέτησα λές και είχα μία ταμπέλα που έγραφε ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ καρφωμένη στον κώλο μου τα τελευταία 100 χρόνια !
ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΚΑΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: έπρεπε να δώ την αντιπαθέστατη γουρουνόφατσα ενός ελεγκτή μπροστά μου να μου ζητάει πάσο, εισιτήριο και να ανεχτώ τις ελιοματάρες του να κοιτούν μία εμένα, μία τη φωτό του πάσο, μία εμένα, μία τη φωτό...και μετά να γουρλώνει τις ελιοματάρες του σα βόδι. "οκ ρε μαλάκα, η φωτό είναι 5 ετών και τί έγινε; βαριόμουν να πάω να βγάλω καινούργια για το πάσο, λες ο σκοπός της ζωής μου να είναι να κλέβω τον προαστιακό και μάλιστα με πλαστό πάσο;;" σκέφτηκα ενώ του χαμογελούσα σαν την ηλίθια με την τσίμπλα στο μάτι-9 η ώρα το πρωί υπενθυμίζω!
Με τα πολλά, βγαίνω από το γαμώτρενο, χαιρετάω και τις γριές που αν δεν τις χαιρετούσα θα πέθαιναν από τη στεναχώρια τους οι ορεξουλόγριες και μπαίνω στο σταθμό του μετρό τρέχοντας, για να προλάβω να προσπεράσω όλο το αργοκίνητο κοπάδι που βάδιζε σιωπηρό προς την καθημερινή πρωινή του δουλειά.
Τρέχω λοιπόν, λαχανιάζω, μου βγαίνει η γλώσσα να προσπεράσω έναν παππού που ανέβαινε σφαίρα τις σκάλες και...ΕΚΤΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ. Όχι το μετρό...τα μηχανήματα που βγάζεις εισιτήριο. Πηγαίνω στο δίπλα. Τα ίδια. Πάραδίπλα. Τα ίδια. Πιο κεί; ΟΥΦ, λειτουργεί! Βγάζω το γαμωεισιτήριο, το επικυρώνω, τρέχω τρέχω τρέχω, ξανατρέχω και επενατρέχω-σημειωτέον κράταγα και καμιά 5αριά κιλά σε βιβλία- τρέχω, παραλίγο να σαβουρωθώ στα σκαλιά και...ΜΟΛΙΣ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!
Κοιτάω τον πίνακα ανακοινώσεων...ΜΑΥΡΗ ΠΙΣΣΑ.
Όταν το μετρό ήρθε κανά δεκάλεπτο μετά, περιμέναμε άλλο ένα 10λεπτο να φύγει. Και όχι μόνο έφτασε με καθυστέρηση στη Δουκίσσης, αλλά εκεί που ήμασταν προς Εθνική Άμυνα-δηλαδή είχα άλλους 300 σταθμούς μέχρι τον τελικό προορισμό μου- πλακωνόμαστε στα φρένα καρακατααγχωμένοι και ΚΟΚΚΑΛΩΝΕΙ το μετρό στη μέση του ΤΙΠΟΤΑ για κανά 7 λεπτο. (περιττό να πώ πως προσπαθούσα να διαβάσω μέσα στο μετρό και απέναντί μου είχαν κάτσει 2 γριές που κουτσομπόλευαν όποιον άρρωστο-βαριά-ήξεραν και δεν ήξεραν, μπλιάχ, άκουσα όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για παππούδες με σιχαμένες αρρώστιες και με ακόμα πιο αηδιαστικές μεθόδους θεραπείας, δε θα επεκταθώ για ευνόητους λόγους)

Όταν έφτασα στο Σύνταγμα ήταν 11 παρά 20.

Πόση γκαντεμιά μπορεί να διακατέχει έναν άνθρωπο για να του συμβούν όλα αυτά μέσα σε 2 ώρες από τη στιγμή που ξύπνησε;
ΚΑΘΟΛΟΥ μπροστά σε αυτό που επακολουθεί...
Έφτασα στη σχολή, μπήκα στο ΚΨΜ (έτσι το λέω) και την ώρα που έπαιρνα καφέ, παρατήρησα 5 μαλάκες- 2 μπάζα και 3 ΓΚΟΜΕΝΕΣ- να με κοιτάνε και να με κουτσομπολεύουν και να γελάνε και και και...
Γυρνώ ατάραχη πρός το μέρος τους: ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ; φώναξα...το βούλωσαν...ένα γελάκι μόνο διέκρινα από μία κότα της παρέας...ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΡΕ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΙ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΗΔΕΣ, GET A FUCKIN' LIFE!... το βούλωσαν οριστικά.
Ήταν το μόνο σκηνικό της ημέρας που χειρίστικα ΕΓΩ αποκλειστικά. Όλα τα άλλα τα είχε αναλάβει η θεωρία του χάους παρέα με τη γκαντεμιά μου.
Ανεβαίνω στο αμφιθέατρο, παίρνω τα θέματα στα χέρια μου...murtiple choice
ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ, πάντα διαλέγω το λάθος. Πάντα! Ακόμα και αν διαλέξω το άλλο από αυτό που έχω αποφασίσει ΛΑΘΟΣ θα είναι!
ΟΚ, σκέφτηκα, ΑΤΟΠΟ, θα με σώσει η μέθοδος του ΑΤΟΠΟΥ...α..άτοπο...β άτοπο...γ...αυτό είναι...δ....όχι ρε πούστη και αυτό μπορεί να είναι! 50:50...ποιο θα διαλέξει η τυχερούλα η m13; ΤΟ ΛΑΘΟΣ.......
Σκατά. Η υπόλοιπη μέρα ήταν βυθισμένη ανάμεσα στην απογοήτευση και την κούραση και τις Συμφωνίες του Γύρου της Ουρουγουάης- οι οποίες είναι πολλές ρε φίλε, πάρα πολλές.

Αύριο δίνω ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ και καίγεται ο κώλος μου.
Χαιρετώ, πάω για ατελείωτο και βαρετότατο διάβασμα...ένα διάλειμμα δε μπορεί να κρατήσει για πάντα, δυστυχώς.

I feel no changes...

2006-01-31T00:07:00.000+02:00

Άλλαξα τα links!

-έβγαλα το Logic or Chaos, γιατί ο Lao θα το κλείσει και δε θέλω να είμαι εκεί για να το δώ.

-και έβγαλα και τον Αγρύπνια, διότι δεν τον διαβαζα τόσο συχνά όσο τους υπολοίπους που προστέθηκαν.

καλό βράδυ.

Πληθυντικός=οικειότητα (!)

2006-01-29T17:39:00.000+02:00

(ακολουθεί διάλογος ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, εμπνευσμένος από την τραγελαφική άποψη ότι οι Γάλλοι και οι Γερμανοί χρησιμοποιούν τον πληθυντικό για να εκφράσουν οικειότητα)

-Αγάπη μου, είστε τόσο ωγαία απόψε, οι ενδυματολογικές σας επιλογές έχουν άμεση επίδγαση στην κυκλοφογία του αίματος, ελαφγώς πιο πάνω από τις τεγάστιες αγχιδάγες μου...
-Ω, μα τί ευγενέστατος κύγιος που είστε...μου πγοκαλείτε ένα παγάξενο συναίσθημα, κάτι σαν να βαγάει παλαμάκια το διψασμένο για σας μουνέττο μου!

(παύση->ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ..!)

...θα επιθυμούσατε πιθανόν να εισέλθει η πγησμένη πούτσα σας μέσα στο στοματάκι μου?
-Αγαπητή μου Μαντεμουαζέλ, αν είστε κι εσείς σύμφωνη, το μόνο που ποθώ τη δεδομένη στιγμή, είναι να τοποθετήσω την αναψοκοκκινισμένη μου παπάγα ανάμεσα στα βγοντοφωνάζοντα μουνοχειλέττα σας...και μετά να σας ξέσκιζα-με την άδειά σας πάντοτε.
-Είστε τόσο πγοκλητικός και καυλιάγης...ελάτε αγάπη μου, παγαδώστε μου το επικαλυμμένο με σπεγματοκτόνο πγοφυλακτικό, κι εγώ θα σας το φορέσω χγησιμοποιώντας μόνο τους απαστγάπτοντες κοφτήγες μου!
-Είστε ένα πολύ βγωμεγό πουτανάκι δεσποινίς...πολύ...

KoNiEc(= τΕλΟς).

Τσιμπουράνθρωποι!

2006-01-22T18:49:00.001+02:00

Μπορεί άραγε κανείς να απαλλαγεί από αυτούς;
Όχι βέβαια,
διότι οι τσίμπουρες είναι μοχθηρά και επίμονα πλάσματα.

Νιώθω πως κάθε μέρα της ζωής μου με πλησιάζουν ατελείωτοι τσίμπουρες, ο ένας μετά τον άλλον, και μου στερούν τη ζωή. Μου πίνουν το αίμα και γεμίζουν τις απάισιες αχόρταγες κοιλάρες τους.
Τσιμπουράνθρωποι που με καμία δύναμη δεν ξεκολλάνε τις σιχαμερές και κοφτερές δοντάρες τους από τη σάρκα μου.
Ανθρωποτσιμπουροειδή, άνευ λογικής, που μοναδικός τους σκοπός είναι να μου ρουφήξουν μέχρι και την τελευταία σταγόνα αίματος.

Πώς να ζήσεις ευχάριστα τη ζωή σου με άπειρες ενοχλήσεις από τους διαρκώς κολλημένους πάνω σου τσίμπουρες;

ΤΣΙΜΠΟΥΡΑΝΘΡΩΠΟΙ, έρπονται ύπουλα προς το μέρος σου και ξαφνικά ΧΡΑΤΣ! δε θα απαλλαγείς ποτέ από δαύτους...

LIFE is...[life?]

2006-01-16T16:56:00.000+02:00

Τί είναι η ζωή;

Απευθύνω έκκληση σε όλους τους αναγνώστες, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, να μου απαντήσουν σε αυτήν την ερώτηση!
Και μή μου πείτε ότι δεν σας απασχόλησε ποτέ το όλο ζήτημα, δε υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην έχει τυρρανήσει το μυαλουδάκι του έστω και για ελάχιστη ώρα με αυτό το ερώτημα!

Πώς αντιλαμβάνεται ο κάθε ένας από εσάς τη ζωή;
Πώς;
Προσωπική εκτίμηση, πως είναι μία θανατηφόρα αρρώστια της οποίας είμαστε άπαντες ασθενείς...μία μόναχική πορεία αρρώστου πρός το θάνατο.

Απαισιόδοξη;
Μάλλον κυνική..

ΠΡΟΚΑΤ

2006-01-14T21:37:00.000+02:00

Βέβαια...τί μάθαμε σήμερα λοιπόν;
Πως οι μικρότεροι σε ηλικία από εμάς είναι για τον πούτσο.
Εμμέσως πλήν σαφώς το καταλάβαμε κι αυτό...

Ρατσισμός; Προκατάληψη;

Αστειέυεστε;;;
Σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Μάλλον αποτέλεσμα λογικότατης σκέψης..

Τελικά είναι μεγάλη μαλακία να είναι κανείς προκατ/μένος.
Χάνει και την ευκαιρία να τον αντιμετωπίσουν άνευ προκατάληψης.

COPY-cut-PASTE-RIGHT...ένα και το αυτό!

2006-01-10T15:45:00.000+02:00

Ακολουθεί ένα ποστ που διαβάζοντάς το, από την οθόνη σας θα ξεπηδά η επιθετικότητά του.
Απευθύνεται σε συγκεκριμένα ατομάκια,σε πολύ συγκεκριμένα σκουπιδάκια, ξέρουν ποιά είναι αυτά και θέτει ένα γενικότερο προβληματισμό περί των δικαιωμάτων του ανθρώπου:

Δε μου λέτε ρε, πώς ακριβώς την έχετε δεί στην τρισάθλια πορεία της ζωής σας;
Γεννηθήκατε ο καθένας σας με σκοπό δια μέσου της γαμημένης της θεωρίας του χάους για να μου κάνετε το βίο αβίωτο;

Έχω να δηλώσω πως η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν εβδομάδα-σε αντιγράφω γιατί έχω έλλειψη φαντασίας.
Τί έγινε ρε παιδάκια;
Ξεμείναμε από πετυχημένες ιδέες και ξεκινήσαμε να ψάχνουμε από πού να κλέψουμε;

Είδαμε πως το μυαλουδάκι μας δεν κατεβάζει αξιόλογες ιδέες που με θαυμασμό θα επικροτούνται από τους αναγνώστες μας και αρχίσαμε τα copy-ηλίθια παραποίηση-paste;
Ή μήπως ανέκαθεν μές στο μυαλό σας δεν υπήρχαν ιδέες αλλά ένα τεράστιο κενό;

Δεν το κατάλαβα καλά!
Παράγωγη έμπνευση είναι αυτό;
Άλλο φρούτο;

Και εντάξει για τα χαζά του λόγου σας που με το λιγοστό μυαλουδάκι σας ξεκινάτε να αντιγράφετε, με λαιμαργία να γευτείτε κι εσείς λίγη από τη δόξα των πρωτοπόρων.
Εσείς δε φταίτε, άμοιρα, έρμαια της ακόρεστης λαιμαργίας σας για ηλιθίες πράξεις είστε.
Σχεδόν συμπαθητική η προσπάθεια να γίνετε κάτι σημαντικότερο από αυτό που νομίζετε πως είστε, μιμούμενοι κάποιον άλλον, αντιγράφοντας σχεδόν ασυνείδητα τον δικό του τρόπο έκφρασης..

Αλλά για εσάς,τους κουτοπόνηρους πανηλίθιους που παριστάνουν πως το θέμα είναι για τον πούτσο όταν σας το παρουσιάζει κάποιος και 2 μέρες μετά βλέπω μία ποστάρα από την πάρτη σας άλλο πράγμα-copy paste copy paste copy paste copy paste- για εσάς σιχαμερά ατάλαντα πλάσματα, έχω να πώ πολλά.

Η κουτοπονηριά στο απόγειό της!
Μα τί ποταπή σκέψη κουβαλάτε, με πόσα copy paste (μή σου πω και cut paste-γιατί στη δική σου τη δουλειά δεσπόζει και η ονοματάρα τους με ένα copyright κεραμύδα ενίοτε) διαμορφώσατε τον τρισάθλιο αυτό μηχανισμό λογικής επεξεργασίας που χρόνια τώρα κατοικοεδρεύει στις ιδρωκεφάλες σας;

Θαρρείτε πως με το να αποθαρρύνετε τον άνθρωπο που σας εμπιστεύτηκε και σας εξέφρασε λεπτομερώς τη λαμπρότατή του ιδέα, λέγοντάς του πως το όλο concept του είναι για τον πούτσο, θα τον αποτρέψει από το να καταλάβει 2 μέρες μετά ότι είσαστε καρακλεφταράδες;

ΑΦΟΥ ρε ΣΤΟΚΟΙ βλέπει τα δικά του λεγόμενα σε έντυπη μορφή γραμμένη από τα σιχαμερά κοντά σας χεράκια, είναι δυνατόν να μην διαπιστώσει πόσο γαμημένα όντα είστε;

Και τί να κάνει μετά; Να τραβάει τα βυζιά του υποθέτω ε;
Στα παπάρια σας κι εσάς αν του κλέψατε την ιδέα, αν ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΤΕ τα δικαιώματα πνευματικής του ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ε;
Να κόψει το λαιμό του ε;
Εμείς οι πανέξυπνοι τον κοροϊδέψαμε, του τη φέραμε για τα καλά!

Κι αν χρειαστούμε στο επόμενο δευτερόλεπτο να αυξήσουμε λίγο την ανύπαρκτη φαντασία μας, υπάρχουν άπειρα κορόιδα εκεί έξω να τους ρουφήξουμε το μυαλό!

Μπράβο! Το τέλειο σκεπτικό!
....................................

Ανόητα υποκείμενα, το αυθεντικό πάντα είναι καλύτερο από τη μαϊμού, δεν σας το σφύριξε η εμπειρία τόσα χρόνια;
Δεν σας άστραψε στο μυαλό ούτε για μία φορά η απορία : αφού αντιγράφετε και γαμώ τις ιδέες, πώς και είστε πάλι ΠΙΣΩ;
Και μάλιστα τόόόόόσο ΠΙΣΩ;

...γιατί δεν είστε τίποτα περισσότερο από διεστραμένα στενόμυαλα και κομπλεξικά κωλόπαιδα που αναπαράγετε πρωτότυπες ιδέες, που αναμασάτε μέχρι και τα αποφάγια κάθε μυαλού που ζηλεύετε, στην προσπάθειά σας να ψαχουλέψετε και να βρείτε αυτό που ονειρεύστε ότι θα σας πάει λίγο πιο ψηλά από εκεί που είστε: από την αθλιότητα των πιο σιχαμερών και παρατημένων σκουπιδιών.

Ευχαριστώ για την ανοχή των υπολοίπων.

Εξω-γήινα φαινόμενα

2006-01-06T14:19:00.001+02:00

Αυτό μάγκες μου είναι ένα...ΛΕΜΟΝΙ.

Εσείς το βλέπετε στις φωτογραφίες...

Εγώ που το έπιασα στα χέρια μου, σας λέω: κάτι δεν πάει καλά! Αυτό το πράγμα έχει το μέγεθος ενός πεπονιού!

2 εικόνες= 2000 λέξεις.

Δε λέω τίποτα παραπάνω, χαλαρά το λεμόνι κέρδισε μία θέση ανάμεσα στα πιο κουλά που έχω δεί σε αυτή τη ζωή!

Μία καλή αρχή

2006-01-01T19:14:00.001+02:00

Καλή εβδομάδα/μήνα/έτος... (όχι πείτε μου σε πόσα χρόνια θα έχει κανείς την ευκαιρία να το ξαναπεί αυτό!)

Επιτέλους!
Αυτό το 2005 είχε αρχίσει να μου τη δίνει στα νεύρα!

(παράξενη εκδοχή του Αη Βασίλη, αλλά δε βαριέσαι; Εκεί άλλοι πιστεύουν πως όντως υπάρχει!)

Σιχαμερά μιάσματα

2005-12-20T14:19:00.001+02:00

Αν υπάρχει κάτι που να αντιπαθώ σφόδρα σε αυτή τη ζωή, είναι οι ΓΚΟΜΕΝΕΣ. Όχι οι γυναίκες, μόνο οι γκόμενες. Για μένα υπάρχουν οι άντρες, οι γυναίκες και οι γκόμενες.
Τις απεχθάνομαι. Όταν συναναστρέφομαι με μία γκόμενα το πρώτο και τελευταίο πράγμα που έχω στο μυαλό μου είναι να την σπάσω στο ξύλο (όχι που θα πλήρωνα τζάμπα να διδαχτώ καρατέκα!).
Και δεν είναι μόνο μία κατηγορία ρε γμτ! Χωρίζονται σε αρκετές γκκομενοκατηγορίες, η μία πιο σπαστικιά από την άλλη.
Οι λιγότερο ενοχλητικές είναι αυτές που το μόνο πράγμα που υφίσταται στο μυαλουδάκι τους είναι το τί χρώμα βρακάκι θα φορέσουν το επόμενο πρωί.
Οι πιο μaλακισμένες είναι αυτές που ονειρεύονται ότι όποιος άντρας τις βλέπει θέλει να τις γaμήσει.
ΓΚΟΜΕΝΕΣ.
Τί απαίσια όντα! Αμαυρώνουν το γυναικείο φύλο με τις μaλακίες τους. Και σας πληροφορώ έχουμε και τέτοιες στην μλογκόσφαιρα. Παντού υπάρχουν! Όπου και να στραφεί κανείς συναντάει γκόμενες. Σηκώνεις πέτρα και από κάτω ξεπηδάνε ένα εκατ πανηλίθιες γκόμενες, η μία πιο κότα από την άλλη.
Γκόμενες...αυτές οι μaλακισμένες φταίνε για όλα.
Αυτές έφεραν το φεμινισμό εκεί που βρίσκεται τώρα.
Αυτές πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους για να γίνουν όμορφες, με αποτέλεσμα να θέλω εγώ να κόψω τα μαλλιά μου, να αγοράσω μία μάσκαρα και απαιτούνται πάνω από 100ευρώ. Ε ποτέ!
Αυτές κουνιούνται σε όποιον βρουν μπροστά τους με αποτέλεσμα ο έρωτας να έχει γίνει διαστροφή.
Γκόμενες, τρελοκaυλίτσες, που δε σέβονται τίποτα όταν την πέφτουν στον γκόμενό σου ακριβώς στο 1 μέτρο, δίπλα σου!
Βδελυγμία!!!!
Σιχαμερές στοκίνες, ονειρεύεστε ότι όλοι οι άντρες σκέφτονται με βάση το γaμήσι.

ΌΧΙ! Δε γίνεται ένας άντρας να έχει και άλλα ενδιαφέροντα, άλλες ασχολίες, άλλα πράγματα στο μυαλό του πέρα από το να σας γaμήσει!
Μπράβο! Είσαστε πανέξυπνες, τί να πώ!
Χαίρομαι μόνο γιατί θα βρεθεί μία αξιόλογη ΓΥΝΑΙΚΑ να σας φάει το άντρα που με τόσο κόπο (σεξ) τόσα χρόνια κρατάτε!!

Τα μεγαλύτερα τσόκαρα όλων των εποχών, με μυαλά ερωτοχτυπημένων 15χρονων, γκόμενες...τρισάθλιες και ποταπές γκόμενες, που το μόνο που σκέφτονται είναι πώς να ικανοποιήσουν την αραχνιασμένη τους -αντε μήν πώ τώρα.

ΤΣΟΚΑΡΑΚΙΑ, ΤΣΟΚΑΡΙΝΙΑ.

Εν ΟΙΔΑ: ότι τα πήρα στο κρανίο!

2005-12-14T17:22:00.001+02:00

Λοιπόν, επειδή έχω λυσσάξει, αυτό το post είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε 2 πρωτοπαλίκαρα που ενεργοποιήσανε το τέρας μέσα μου!

Πόσες υποκειμενικές αλήθειες υπάρχουν;
Δεν είναι εμπόδια στην προσπάθεια προσέγγισης της αντικειμενικότερης αλήθειας;

Ο επιστήμονας είναι ταυτόχρονα και άνθρωπος, με ταυτόχρονη συμμετοχή, συνειδητή ή ασυνείδητη στο αντικείμενο που ερευνά. Σωστά;

Είναι λοιπόν δυνατόν να προσεγγίσουμε την αλήθεια χωρίς τις παραμορφώσεις που προέρχονται από τη διανοητική υποκειμενικότητα του ίδιου του ερευνητή;

Ο ίδιος ο ερευνητής διαπιστώνει τον κίνδυνο που διατρέχει να παρεκκλίνει από την αλήθεια και την αντικειμενικότητα εξ' αιτίας παραμορφωτικών προϊδεάσεων που ριζωμένες μέσα του τόσα χρόνια μετατράπηκαν σε μακροχρόνιες νοοτροπίες;

Συνειδητοποιεί ότι μπορεί να έχει εσωτερικοποιήσει αδιόρατες λανθάνουσες προδιαθέσεις μέσα από διαδικασίες πρώιμης και λανθάνουσας κοινωνικοποίησης;

Υπάρχουν πάρα πολλές, διαφορετικού τύπου υποκειμενικές δυσχέρειες, αποτέλεσμα της συστατικής παρουσίας του ανθρώπου στην κοινωνία.

Όταν κάποιος θέλει να φτάσει στην αντικειμενικότερη γνώση οποιασδήποτε διαδικασίας, πρέπει να ξεπεράσει τα εμπόδια (υποκειμενικές αλήθειες-υποκειμενικές δυσχέρειες) και αυτό θα το κάνει, αν, πρίν ξεκινήσει την επιστημονική του έρευνα, καθαρίσει τη μυαλουδάρα του και πει:

ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ.

Ο Σωκράτης είχε καταλάβει πως πρέπει να απαλλαχτεί νοερώς από πολλές ιδέες που μπορεί να τον παρέκκλιναν από την πορεία προς την Αντικειμενική Αλήθεια.
Και είπε "προκειμένου να επηρεαστώ από οποιαδήποτε μaλακία που κατοικοεδρεύει στο μυαλό μου και γίνω ρόμπα στους υπόλοιπους διεξάγοντας καμένα συμπεράσματα, πρίν μελετήσω οτιδήποτε, από εδώ και πέρα θα προσποιούμαι στον ίδιο μου τον εαυτό ότι δε γνωρίζω τίποτα για αυτό."

Και σου έρχονται 2.500 χιλιάδες χρόνια μετά (που την προσπάθεια να φτάσουμε στην αλήθεια την έχουμε κάνει επιστήμη) και σου λένε ότι δεν ασπάζονται τη ρήση εν οίδα ότι ουδέν οίδα.
Τί σκατά, από άλλο πλανήτη ήρθαν;
Φιλικά Μ13.

Μ13-ΣΥΜΠΑΝ 1-0

2005-12-11T14:20:00.001+02:00

Αυτό θα πεί γουρουνίαση του Δυτικού πολιτισμού..να πίνεις μέσα σε ένα βράδυ ό,τι θα έπινε η μισή Αφρική σε 10 χρόνια!
Τί να κάνουμε, το σύμπαν είπε να ξαναγυρίσει στην καλή του συνήθεια να μου γaμεί το βιός.
" Έτσι μου είσαι κωλοσυμπανάκι; Παλιά μου τέχνη κόσκινο; Τώρα θα δείς!"
...είπα και πήρα τη μοίρα στα χέρια μου καταπίνοντας ό,τι έβρισκα μπροστά μου.
Και έπιασε!
Ρε το συμπανέττο, τί τού μελλε να πάθει χθες!
Λύσσαξε να μου πάνε όλα ανάποδα και ναι μεν το πέτυχε αλλά του διέφυγε η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά: γιατί και την ποδάρα μου να έσπαγα χθες, ήμουν τόσο κομμάτια που θα γέλαγα σα μοσχάρι μέχρι να πνιγώ από τα ίδια μου τα σάλια!
ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!
Από όσο φαίνεται πάντως νικήτρια από την άνιση αυτή μάχη παραδόξως πώς βγήκα εγώ, αφού σήμερα η κεφάλα μου δεν πονάει ούτε για δείγμα...χεχεχε
Τί κραιπάλη και αυτή χθες...
ΑΣΧΕΤΟ: για 4η συνεχόμενη εβδομάδα στα ΜΗ ΔΕΙΤΕ πρώτη μούρη φιγουράρει το Βig Brother! OYXOYXOY, το πως το ευχαριστιέμαι δε λέγεται!
Φεύγω τώρα, προς απόλαυσιν αυτής της υπέροχης Κυριακής..

Τελειότης (λαϊκιστί γaμaουa)

2005-12-09T23:46:00.001+02:00

Είναι απίστευτο!
Επιτέλους, μετά από 21,5 χρόνια ζωής, το σύμπαν συνομωτεί υπέρ μου και όχι ενάντια σε μέ!
Εδώ και 48 ώρες όλα τείνουν πρός το τέλειο, δίνοντάς μου έτσι την ευκαιρία να απολαύσω κάθε στάλα ζωής χωρίς να νιώθω ότι κάποιος έχει χέσει πάνω μου!

Αν εξαιρέσουμε βέβαια τα πανταχού παρόντα παπaρόμυaλα ανθρωποειδή που οδηγούν στη Μεσογείων με 30χλμ/ώρα στ' ΑΡΙΣΤΕΡΑ!
και
Αν ξεχάσουμε το γεγονός ότι το κινητό μου βαράει κάθε τρείς και λίγο κρύβοντας τρισάθλιες φωνούλες ηλιθίων ανδρών που επιθυμούν να μου τοποθετήσουν ανούσιες πληροφορίες στο αγνό μου μυαλουδάκι..

Αυτά παίδες!

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (2)

2005-12-04T19:19:00.001+02:00

Ένα ποιηματάκι! Πές μου, πώς μπορεί
τόσον η καρδιά μας ναν το λαχταρεί;
Σ' ένα τραγούδι μέσα τί θα λάχει;

Τίποτε. Δυο λέξεις μόνο ρυθμικές,
μόνο δυό ριμούλες ταιριαστές, γλυκές,
και μια ψυχήν ακέρια εντός του θα ' χει.
(Μαρί Βον Έμπνερ-Έσενμπαχ)

Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ...

Μ' αρέσει να περπατώ στις όχθες του ποταμού
Το δειλινό ή μόλις σκάσει η αυγούλα.
Να πηγαίνω στα δάση και να περπατώ
Και να νιώθω βαθιά μου το ηλιόφως να με λούζει.
Όταν κοιτώ τα χωράφια νιώθω ανακούφιση,
Η καρδιά μου αλαφραίνει η πολυβασανισμένη.
Χωρίς φίλους, χωρίς χρήμα, χωρίς σπίτι,
Με τα δέντρα συντροφιά μου να προχωρώ
Κι όλα τότε τα ξεχνώ...
(Μπράιαν Μέρρυμαν)

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΑΝΤΑΜΩΣΗ

Κρατώ ανοιχτά τα μάτια.
Δέ σε βλέπω,
είσαι μέσα στην καταχνιά.

Καταχνιά:
με το βλέμμα μου δεν τη φωτίζω,
το χέρι μου δεν την παραμερίζει,
η δύναμή μου δεν τη σκοτώνει.

Η ματιά μου- τότε για ποιό σκοπό;
Και η θέλησή μου- μάταιη.

Κλείνω τα μάτια.
Δε σε βλέπω, μα σε νιώθω,
τώρα σε κρατώ. Δική μου.
Συ είσαι κ' εγώ σιμά σου.
Κι όμως, είσαι μέσα στην καταχνιά.
(Πέντρο Σαλίνας)

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

Καβάλλα στ' άλογο του θανάτου
Καλπάζει ο Έρωτας πάνω στη γή,
Κι 'αλυσωμένη μες στα δεσμά του
Σέρνεται πίσω του η καρδιά η φτωχή.
Όμως στο τέλος πια δε βαστάει
Τέτοιον αφέντη ν' ακολουθά
Και τα δεσμά της με λύσσα σπάει
Και μες στο πρόσωπο του τα πετά.
Με καταφρόνια και οργή του κράζει
-Εγώ δε σ' έχω πια για θεό.
Σκλάβο μου τώρα θέ να σε κάνω:
Κατέβα απ' τ' άλογο, ν' ανέβω εγώ!

-Σε κάνει αφέντη μου, η σκέψη η τρελή μου,
Και σκλάβο η σκέψη μου η δυνατή,
Όλα στα χέρια μου τα γκέμια θέλω
Γιατί είσαι ανάξιος να τάχεις εσυ.
Δικό μου τ' άλογο του θανάτου!
Λέει και στο μαύρο ανεβαίνει ευθύς.
Και τον κεντάει με τα σπιρούνια
Ο καβαλλάρης ο νικητής.
Το άπειρο αγέρωχος χαιρετάει
Και φεύγει μ' άγριο καλπασμό.
Κάτω απ' το μαύρο του η γής βροντάει
Σαν κοιμητήρι ερημικό.
(Τσιόσουε Καρντούτσι)

ΘΑΝΑΤΟΣ

Τί είσαι θάνατε; Τρέμει αν σε γρικήσει
κάθε ψυχή που κρίμα τη βαραίνει.
Τους τυράννους η ορμή σου θα χτυπήσει,
άγρυπνη εκδίκηση ουρανοσταλμένη.

Μα ο δύστυχος, που τον έχει λυγίσει
το βάρος της ζωής, με απελπισμένη
καρδιά έχει το δρεπάνι σου ποθήσει
και στο τέλος του πρόσχαρος πηγαίνει.

Ο αντρειωμένος στον πόλεμο σε κράζει
ριψοκίνδυνος, κι ο σοφός σε νιώθει
και σε προσμένει δίχως να χλωμιάζει.

-Τί είσαι, θάνατε; -Σκιά σκοτεινιασμένη,
καλό, κακό, που άλλη μορφή λαβαίνει
καθώς αλλάζουν και του ανθρώπου οι πόθοι.
(Βιτσέντζο Μόντι)

ΑΓΟΝΗ ΩΡΑ
Είμαι τόσο μοναχός...
Σχεδόν φτωχός.
Τρέχουνε τα δάκρυά μου,
κόμποι χαμού.
Μπρός μου έν' άστρο τρεμοπαίζει
κερωμένο στο τραπέζι.
Πλάθω ένα δειλό τραγούδι
απαλό, λεπτό σα χνούδι.
Μ' έχουνε μ' αυτό γελάσει
κ' είμαι ολόμονος στην πλάση.
(Τοτ Άρπαντ)

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Δυό μοναχά ιδανικά
Εγώ έχω:
Ελευθερία και Έρωτα.
Για σένα, Έρωτα,
Δίνω και τη ζωή μου
Για σένα Λευτεριά,
κι αυτόν τον έρωτα.
(Σάντορ Άλεξ. Πετάιφι)

ΦΥΓΕ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ...

Φύγε κι άσε με μοναχό, που βλέπω να πληθαίνει
απάνω η νύχτα, και βαθιά να γίνονται τα χάη.
Ούτε του πόνου η θύμηση σε λίγο πια δε μένει,
κι είμαι άνθος που φυλλορροεί στο χέρι σου και πάει.

Φύγε καθώς τα χρόνια κείνα φύγανε, που μόνον
μια λέξη σου ήταν, στη ζωή, για μένα σαν παιάνας.
Τώρα τα χείλη μου διψούν το φίλημα της μάνς,
της μάνας-γης, και ανοίγονται στο γέλιο των αιώνων.

Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί την άπειρη γαλήνη!
Ταράζει και η ανάσα σου τα μαύρα της Στυγός
νερά, που με πηγαίνουν, όπως είμαι ναυαγός,
εκεί, στο απόλυτο Μηδέν, στην Απεραντοσύνη.
(Καρυωτάκης)

Λοιπόν, σήμερα πήγαμε Γερμανία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Ουγγαρία και πάλι πίσω στην Ελλάδα προς απόλαυσιν του υπέρτατου-κατ' εμέ- Καρυωτάκη.
Ελπίζω να μην σας κούρασα... :)

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1)

2005-12-02T16:13:00.000+02:00

Τί νομίζεις λοιπόν.
Κατά βάθος η ποίηση είναι μι' ανθρώπινη καρδιά φορτωμένη με όλον τον κόσμο.
(Βρεττάκος)

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ
Δεν έχουμε παράπονα.
Και δουλειές δεν έχουμε
και δεν πεινάμε,

Τρώμε τα εθνικά προϊόντα μας,
τρώμε τα νύχια μας,
τρώμε και τις εθνικές μας παραδόσεις.

Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι,
οι νεκροί έχουν συντάξει τις διαθήκες τους,
πόλεμος δεν κηρύχτηκε,
όλα θα πάνε καλά.
(...)
Δεν έχουμε τίποτα να αμφισβητήσουμε,
δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε,
τίποτα να πούμε.

Τα ρολόγια μας κουρδίστηκαν.
Οι λογαριασμοί πληρώθηκαν.
(...)
Γιατί λοιπόν να παραπονιόμαστε;
Τί άλλο μπορούμε να περιμένουμε;
(Χανς Μάγκνους Ένζενσμπέργκερ)

ΠΕΣ, Η ΑΓΑΠΗ...

Πές, η αγάπη τί έχει γίνει,
στα τραγούδια σου που υμνούσες,
της καρδιάς η φλόγα εκείνη
που σ' εθέρμαινε κι εζούσες;

-Είναι η φλόγα στάχτη, κρύα,
είναι τάφος η καρδιά μου,
κι είναι οι στίχοι σαν υδρία
με την τέφρα του έρωτά μου.
(Ερρίκος Χάινε)

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΓΑΠΩ...

Γυναίκες αγαπώ που πρίν χιλιάδες χρόνια έζησαν
Και τις αγάπησαν ποιητές και τις ετραγούδησαν.

Και πόλεις αγαπώ που τα ψηλά, αδειανά τους τείχη
Κλαίνε γενιών που σβήσανε βασιλικών την τύχη.

Και πόλεις άλλες αγαπώ που θα χτιστούν μία μέρα
Όταν κανείς μας δε θα ζεί, κανείς μας πια εδωπέρα.

Γυναίκες αγαπώ- λιγνές, αβρές, μ' εξαίσια κάλλη
Όπου κοιμούνται αγέννητες στων χρόνων την αγκάλη.

Σα θα ρθουν, η ομορφιά τους που σαν άστρο θα φαντάζει,
Χλωμή με των ονείρων μου την ομορφιά θα μοιάζει.
(Χέρμαν Χέσσε)

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Μέσα στο άπειρο διάστημα λικνίζεται,
Σαν φύλλο μες στη θάλασσα, η μικρή μας γη,
Κι εγώ είμαι κόκκος άμμου με μια λάμψη ωχρόλευκη,
Ο Θεός ξέρει από ποιού φωτός πηγή;

Κι όμως, ολάκερο του ηλίου μας το σύστημα
Που λούζεται μες τον αιθέρα τον πλατύ,
Ρυτίδα μες στων ιδεών μου είνε το πέλαγος
Μικρή ρυτίδα, που την έχει κάμει τί;
(Γιαν Πέτερ Γιακομπσεν)

ΣΥΝΝΕΦΙΑ

Συννεφιάζουν τα μάτια μου.
Αινίγματα τη λύση τους ζητούν.
Χάθηκε η γαλήνη μου.

Αλλάζουν όλα:
της σκέψης μου ο ποταμός ,
το φώς που αργοσβήνει,
η χαρά που είναι πια μόνο θύμηση.
Οι μέρες κυλούν.

Χάθηκε η γαλήνη μου.
(Πάουλ Μπόρουμ)

->μεγάλο ταξίδι..ξεκινήσαμε από Ελλάδα, πήγαμε στη Γερμανία, από εκεί στην Γιουγκοσλαβία κι ύστερα Δανία. Ελπίζω να το απολαύσατε!

Η Ελλάδα σε 5 φάσεις.

2005-11-23T20:48:00.000+02:00

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή (σχεδόν!)
1.Αρχαία Ελλάδα
Η τότε κοινωνία ήταν υπερκαβατζωμένη...τρώγανε σταφύλια, έπιναν και λίγο κράσο, την άκουγαν και αν δεν φιλοσοφούσαν (πολύ μου κουράζονταν!) τότε ξεσκίζονταν στα όργια.
Μιά χαρά (και 2 τρομάρες)!

2.Ο χρυσός αιώνας του Βυζαντίου
Τα πήραμε όλα τα εδάφη, πορωθήκαμε με τις τέχνες, τη θρησκεία, τα ψηφιδωτά και πολλάάά πολλάά άλλα. Φτάσαμε και στο απόγειο ακτινοβολώντας το βυζαντινό πολιτισμό παντού(και πουθενά) και μετά...το Βυζάντιουμ παρήκμασε, ξεφούσκωσε... πήρε πόδι από το χάρτη!

3.Τουρκοκρατία
Που να ήξερε η Ελλαδίτσα τί την περίμενε! Το σημείο της ιστορίας όπου μπασταρδέψαμε. Εντάξει, δε λέω, υποφέραμε κλπ κλπ αλλά σημασία έχει ότι μπασταρδέψαμε.

4.Περίοδος βλακεντίων
Από το 1821 έως το 1981 θα΄μπορούσε να πει κανείς πως τη χώρα τη σέρνουν ένα μάτσο γκάου οίοι πέρα από την αστείρευτη ανικανότητα και βλακεία τους, δεν προσέφεραν τίποτα στη χώρα.(με εξαίρεση το Βενιζέλο, αν και αυτός το είχε ψιλοχάσει το χάρισμα λίγο πρίν το μεγάλο κράχ)

5.Age of empires
Επιτέλους, ο καταπιεσμένος αρχαίος Έλληνας gay με τη βυζαντινή παιδεία, την τουρκόφατσα και τη βλαμμένη λογική που κληρονόμησε μπορεί να είναι ο ίδιος αυτοκράτωρ!
Η Ελλάδα πλέον είναι χωρισμένη σε αυτοκρατορίες:
-πρωθυπουργός (αποτελεί αυτοκρατορία από μόνος του με τόσες εξουσίες που του έδωσε ο αείμνηστος Ανδρέας)
-υπουργοί ή βουλευτές, ή και τα δύο σε ένα, special προσφορά του ελληνικού Συντάγματος.
-media. (και δε γράφω τίποτα παραπάνω γιατί όλοι ξέρουμε πως πίσω από κάθε κουμπάκι του τηλε-κοντρόλ μας κρύβεται ένα imperium)
-μπάτσοι(μην περάσετε τα σύνορα αυτής της αυτοκρατορίας γιατί διέπεται από νόμους αυστηροτάτους οίοι επουδενί προστατεύουν τη σωματική σας ακεραιότητα!)
-καπιταλόνια (ουδέν σχόλιον, η απληστία τους με έχει αποστομώσει!)

Και πολλά άλλα είδη αυτοκρατοριών, το καθένα από τα οποία υπακούουν σε δικούς τους κανόνες και σε δικές τους αρχές αψηφώντας το περιθωριοποιημένο κοινωνικό σύνολο που ζει στη δημοκρατική Ελλάδα.

ΑGE OF EMPIRES λοιπόν...έτσι ξεφτιλίστηκε η Ελλάδα
1.Πόλεις-κράτη
2.Δυναστείες
3.Υποσύστημα μίας αλλότριας αυτοκρατορίας
4.Βασιλεία-δικτατορία-δημοκρατία
5. AGE OF EMPIRES

ΠΕΣΤΡΟΦΑ ΣΩΣΕ ΜΑΣ...ΛΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΓΟΙ!

2005-11-20T16:15:00.000+02:00

Λοιπόν, αρκετά!
Ήρθε η ώρα να επανέλθω στην ενεργό δράση!
Πάει καιρός που μένω αμέτοχη απέναντι στα δρώμενα αυτής της σάπιας κοινωνίας, αλλά κανείς δε μπορεί να με κατηγορήσει διότι απλούστατα δεν κάνω τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από όσα κάνει το ελληνικό κράτος τα τελευταία ας πούμε 30 χρόνια της δημοκρατικής του ύπαρξης.
Οπότε μη δεχτώ κράξιμο για την απουσία μου...τα παράπονά σας να τα φυλάξετε για το τρισάθλιο σύστημα διακυβέρνησης!
Τέλος πάντων, ας αφήσω τις φλυαρίες στην άκρη και ας ασχοληθώ με μία κατάσταση άξια απορίας:
΄πώς σκατά είναι δυνατόν να μου ζητούν να καταθέσω μία επιστημολογική συγκριτική ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών που έχουν διαμορφώσει τα σοσιαλιστικά κόμματα την τελευταία 20ετία, όταν μέσα στον κώλο μου-ή μάλλον πάνω απ΄τα βλακέντια κεφάλια μας-λιώνουν άπειροι τόνοι πάγου και απειλούν να μας πνίξουν;
Μα πείτε μου, το κράτος, είπαμε, είναι Λεβιάθαν, αλλά εμείς οι πολίτες δεν ξέρουμε κολύμπι ρε φίλε,πώς να το κάνουμε;
Μα καλά, είμαι η μόνη που σκέφτεται πως κάτι δεν πάει καλά;Αντί να ασχολούμαστε παγκοσμίως με τον επικείμενο θάνατό μας, καλούμε τους πολιτικούς επιστήμονες να paπαρολογήσουν πάνω στον προ πολλού ψόφιο σοσιαλισμό;
Θα έχετε διαβάσει σίγουρα για τη σοσιαλιστική πέστροφα που ήταν δηλητηριασμένη από την αρχή..τα έγραφε ο Χατζιδάκις πριν από 17 χρόνια...17 χρόνια!!!!
Νομίζω πως όλη η κοινωνία έχει σαλτάρει. Εχουμε καταπιαστεί με ένα σωρο λεπτομέρειες που ΔΕΝ κάνουν τη διαφορά και έχουμε χάσει την ουσία.
Γιατί η απλή λογική λέει πως είναι μαλaκία να ξοδεύεις πολύτιμο χρόνο στους- συγνώμη κιόλας- τελειωμένους ιδεολόγους, αντί να ανησυχείς που ο πλανήτης κοντεύει να 'εκραγεί', αφού δεν αντέχει άλλο την ανθρώπινη βλακεία.
Τελικά όντως, αν κάτι είναι άπειρο σε αυτή τη ζωή τότε αυτό είναι η ανθρώπινη βλακεία...
Τί να πώ, μπράβο στο κράτος μας, που σπαταλά τη δύναμη των νιάτων σε μία ανούσια προσπάθεια εξιχνίασης του παρελθόντος. Αραγε θα μείνει κανένα ψάρι, καμία αρκούδα, έστω ένας χιονάνθρωπος,για να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους στο παρελθόν;
ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΛΕΜΕ ΟΜΩΣ!

ΑΝΤΟΧΗ

2005-08-11T00:38:00.000+03:00

Δεν αντέχω άλλο.
Τί είναι η αντοχή;
Δύναμη.
Για να υπομείνεις ό,τι σε σκοτώνει.
Ό,τι σου ζαρώνει την ψυχή,
ό,τι σου εξαφανίζει την ύπαρξη.
Δεν αντέχω άλλο!
Προσεύχομαι,
να έρθει ένας άγγελος και,
να με σηκώσει ψηλά στον ουρανό.
Να κουρνιάσω,
στα γεμάτα αγάπη φτερά του και,
να εξυψωθώ.
Να γαληνέψω.
Δεν αντέχω άλλο!
Η ψυχή βουβή.
Η καρδια...πνιγμένη στον πόνο.
Η δυστυχία έρχεται,
με το μαύρο ίσκιο της,
να καλύψει το κενό της μοναξιάς.

Μεταξύ φθοράς και βασιλείας

2005-07-16T22:01:00.000+03:00

Έχω γενέθλια. Τι ωραία!

Πριν 21 χρόνια ακριβώς γεννήθηκε η μουτράκλα μου και πολύ χαίρομαι γι' αυτό.

Όταν έχεις γενέθλια, είναι τέλεια, γιατί όλοι σου κάνουν τις χάρες. Να, ας πούμε τώρα. Δεν πληκτρολογώ εγώ, αλλά επειδή έχω γενέθλια πληκτρολογεί κάποιος άλλος. Yeeeey!

Τα γενέθλια είναι η μοναδική μέρα που σου δίνεται το δικαίωμα να σκεφθείς μονάχα τον εαυτό σου και να κλάσεις όλους τους άλλους κάνοντας ό,τι θες εσύ για να το γιορτάσεις.

Την ημέρα των γενεθλίων σου είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο και κανένας δεν έχει δικαίωμα να στο χαλάσει. Επίσης, είναι η μοναδική ευκαιρία του χρόνου να σβήσεις κεράκια και να κάνεις μία ευχή και μετά να πάρεις πολλάάά πολλά δώρα μόνο και μόνο επειδή γέρασες, έτσι για παρηγοριά!

Συμπέρασμα: την ημέρα των γενεθλίων μας μπορούμε να πατάμε επί πτωμάτων και κανείς να μη μας λέει τίποτα, όχι γιατί δε θέλει, αλλά γιατί δε μπορεί. Κι εμείς το ξέρουμε αυτό την ώρα που μας δίνει το δωράκι μας κι εμείς του χαμογελάμε.

Τι τέλεια!

Την ημέρα των γενεθλίων μας όλοι γύρω μας μετατρέπονται σε υπέρπιστες δουλάρες, τιποτένια ειλωτίδια κι εμείς μετατρεπόμαστε σε σούπερ βασιλιάδες! Τι τέλεια!

Έχω γενέθλια σήμερα. Yeeeeeeeey!

Χρόνια μου πολλά, χρόνια μου πολλά. Να τα εκατοστήσω.

Welcome to reality

2005-06-11T02:15:00.000+03:00

Ήθελα να γράψω από το μεσημέρι. Μου λείπει ο έρωτας. Μου η λείπει η επικοινωνία. Μου λείπει το γέλιο. Μου λείπουν οι φίλες. Δεν έχω κανένα να πάρω τηλέφωνο. Δεν έχω τίποτα να σκεφτώ και να αναγαλλιάσει η καρδούλα μου. Κοντεύω ένα χρόνο που την έχω κλειστή και μόνο όταν πονάω πολύ την ανοίγω για να βγουν λίγα δάκρυα. Ένας βουβός λυγμός. Μια στιγμή αδυναμίας. Για ένα λεπτό επιτρέπω στον εαυτό μου να διαπιστώσει τα χάλια του. Νιώθω πολύ μόνη. Νιώθω πως για μένα υπάρχω μόνο εγώ. Εγώ υπάρχω για μένα. Είμαι μέσα μου κι έξω απ' τον εαυτό μου. Εγώ με περιβάλλω, εγώ με φροντίζω, εγώ με συμβουλεύω, εγώ με παρηγορώ. Για μένα κλαίω και μόνο εγώ με στεναχωρώ. Δεν υπάρχει κανείς για μένα. Εγώ υπάρχω για τους άλλους. Εγώ θυσιάζομαι, εγώ στεναχωριέμαι, εγώ μένω πίσω μόνη και καταπογοητευμένη. Κανένας δε με βοηθάει. Κανένας δε με πιάνει απ' το χέρι να με οδηγήσει στο φως. Είμαι μόνη σ' ένα παγωμένο μαύρο τοπίο. Κοντεύω να τρελαθώ. Είμαι τόσο ψύχραιμη μ' όλο αυτό το ΧΑΟΣ που κοντεύω να τρελαθώ. Κανείς δεν ξέρει τι σκέφτομαι. Κανείς δε νοιάζεται. Κανέναν δεν ενδιαφέρει η ΑΘΛΙΑ, άθλια, ύπαρξή μου. Όλοι έχουν κάποιον. Εγώ δεν έχω παρά εμένα. Κανείς δε με θέλει στη ζωή του. Κοντεύω να τρελαθώ. Όλα είναι τόσο μα τόσο παράλογα. Ο καθένας έχει κάποιον. Εγώ δεν έχω τίποτα. Είναι όλα τόσο θλιβερά και απογοητευτικά. Τόσο σκοτεινά και μαύρα. Τόσο απελπισμένα, τόσο αποθαρρυντικά. Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Όσο το προσπαθώ τόσο τρελαίνομαι. Θέλω να μείνω μόνη, να μη βλέπω άλλα όντα, να μην ξέρω άλλα όντα. Θέλω να 'μαι μόνη μου. Θα συμβιβαστώ πιο εύκολα. Δε μ' αρέσει αυτό που κάνω. Δεν ξέρω ποια ήμουν, πώς έγινα, πώς θα καταντήσω. Είμαι μόνη. Μόνη μ' εμένα. Εμένα, δε με ξέρω. Εγώ, δε θέλω και ούτε μπορώ να με μάθω, να καταλάβω το εμένα και να τα συμβιβάσω. Τίποτα δε μετρά. Κανείς δεν ξέρει ποια είμαι. Είμαι πολύ δυστυχισμένη. Θέλω να βρω κάποιον εκτός από εμένα, που να μ' αγαπάει όσο δεν αγαπάω εγώ τον εαυτό μου.

Τόσο μόνη. Τόσο αβοήθητη. Τόσο για κλάματα, για οίκτο, για λύπηση. Μα δεν υπάρχει κανείς να με οικτίρει ή να με λυπηθεί, κανείς να κλάψει για μένα. Τόσο μα τόσο μόνη. Τόσο καλή, τόσο ψυχούλα...

*made in China

Mercy, Ω , ΜΕRCY !!!

2005-06-07T17:45:00.000+03:00

Αν κάτι πάει στραβά...τότε μάλλον είμαι εκεί τριγύρω.
Έχω μία τρισάθλια και γ@μημενη γκαντεμιά κολλημένη σα τσίμπουρα πάνω μου, από τότε που γεννήθηκα.
Τα νεύρα μου είναι απερίγραπτα, τόσο, που αν μου έδινε κανείς ένα αυτόματο θα καθάριζα επί τόπου όλα τα ηλίθια υποκείμενα που ΜΙΑ ΖΩΗ συνεισφέρουν και ενδυναμώνουν αυτή τη γκαντεμιά που με δέρνει!
ΛΟΙΠΟΝ!!!!!!!!!!!!!!
Διαβάζω εδώ και 3 χιλιετίες μία υπερτεράστια χοντρομαλακία που ακούει στο όνομα ΠΑΙΓΝΙΑ.
Ομολογουμένως, είναι τόσο σπασαρχίδικη θεωρία όσο και ενδιαφέρουσα, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία μπροστά στην ύψιστη νοημοσύνη (χα!) του ατόμου που προσέγγισε ένα τόσο περίπλοκο και γιγαντιώδες φαινόμενο με μαθηματικούλια 2ας Λυκείου.

Γερνάω, μαραίνομαι, σαπίζω πάνω από αυτό το τρισάθλιο μάθημα και ως ανταμοιβή, παίρνω μία δροσερότατη και φρεσκότατη καφέ-πράσινη κουράδα στη μούρη!

Το ξέρατε ότι για να μπορεί κανείς να χειριστεί μία διεθνή διένεξη (του στύλ κρίση Κούβας) πρέπει όπως και δήποτε να ξέρει ότι ο Mister Θουκυδίδης πριν από 2 000 χρόνια είπε "Ο καλύτερος τρόπος για να εξυπηρετεί κανείς τα συμφέροντά του είναι να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερα σφάλματα" ;

Εγώ δεν το ήξερα.

Νόμιζα ότι το είχε πεί κανένας πορωμένος Κίσσινγκερ και απάντησα αυτό.

Γι αυτό απέτυχα.

Τώρα όμως που το έμαθα έχω να πω:
1.Σώπα ρε μαλάκα Θουκυδίδη, δε σκεφτόμαστε ορθολογικά enough ώστε να το σκεφτούμε μόνοι μας, η συνεισφορά σου στις διεθνείς σχέσεις ήταν τεράστια, δηλαδή τί θα κάναμε χωρίς εσένα!
2. Το τρισάθλιο ανθυπολεκτορίδιο καλά θα κάνει να μάθει σοβαρά μαθηματικά αν θέλει να εξηγήσει διασυστημικές διενέξεις και παίγνια ν-προσώπων. Επίσης οφείλει -αν δεν απατώμαι- να ρωτάει πράγματα σχετικά με το μάθημα και όχι επειδή του την κάρφωσε η αρχαία Ελλάδα να μας τη χώνει στον κώλο σε κάθε εξεταστική!
ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ με τους αρχαίους, δεν τα ανακάλυψαν ΟΛΑ αυτοί!

Αν ήμουν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου θα είχα περάσει το μαθηματάκι..αδικία ε;;;
Το ξέρω...

ΕΞΑΡΤΗΣΗ...!

2005-06-06T21:31:00.000+03:00

Δεν ήθελα να καταγράψω κάτι σημαντικό, αλλά είμαι τόσο υπερευτυχισμένη που δεν κρατιέμαι να μην το μοιραστώ μαζί σας!

Σήμερα λοιπόν, η πρώτη δουλειά της εβδομάδας ήταν να πάω ΣΤΟ βιβλιοπωλείο με μόνο σκοπό να ξοδέψω το μισό μηνιάτικο στην αγορά τριών τόμων super duper ηρωικής φαντασίας!

Είχα τέτοια λύσσα, ώστε παρ' όλο που κοιμήθηκα ένα τρίωρο, στις 9 το πρωί το μάτι μου γαρίδα!

Και μπορεί να μην έβλεπα μπροστά μου από τη νύστα, αλλά το δρόμο για τα πολυπόθητα βιβλία τον βρήκα!
Μα δε γινόταν αλλιώς, έπρεπε να ταϊσω το βρωμερό τερατάκι μέσα μου, που είχε αρχίσει να νιώθει μέρες τώρα τα συμπτώματα της απεξάρτησης!

Και φτάνω που λέτε -με καρτούν έμοιαζα έτσι όπως έκανα- μπροστά από το ονειρεμένο ράφι...

Πάνω του ήταν απλωμένα τα υπερλαχταριστά βιβλιαράκια μου και περίμεναν, μέρες τώρα, μοναχούλια τους, να τα αγοράσω...

Σηκώνω αργά και σταθερά το δεξί μου χέρι, λίκνισα με ανατριχιαστικό τρόπο τα δάχτυλά μου και άρχισα να τα χαϊδεύω λες και ήταν χρυσάφι!

Στα αυτιά μου ήχησαν επιφωνήματα και μικρές κραυγές ικανοποίησης, ευχαρίστησης και ανακούφισης...επιτέλους η δίψα μου επρόκειτο να σβήσει!

Αυτό ήταν! Το τερατάκι πήρε τη δόση του, το βιβλιοπωλείο τα γράπωσε και εγώ είμαι ο πιο ευτυχισμένος και πλέριος άνθρωπος του κόσμου!

p.s. η ζωγραφιά απεικονίζει το δικό μου tree of knowledge...

Επρός πρόβατα!

2005-06-03T12:21:00.000+03:00

Μπράβο σας, έτσι, εμπρός για την πορεία της καταστροφής σας...η Ένωση βγήκε από κάτι τόσο νεκρό και παγωμένο όσο το τσιμέντο..και άνθισε, έδειξε σθένος και αποφασιστικότητα, θέλησε να φτάσει μέχρι τα άστρα! Για χάρη μας...μα το ποιμνίο ξέχασε σιγά σιγά τους πεθαμένους, πάτησε πάνω στη θυσία τους, γέλασε ειρωνικά μπροστά στον εφιάλτη τους και αποφάσισε να αλλάξει πορεία..
Κι έτσι , με οδηγό την άγνοιά σας πορεύεσθε σήμερα προς το τέλος σας, που στα μάτια σας είναι μία απαστράπτουσα λάμψη και πίσω της κρύβεται η ελευθερία σας!
Μα δεν είναι τίποτε άλλο από το θάνατό σας. Ο εγωισμός και η ηλιθιότητά σας είναι αυτά που σας προκαλούν την ψευδαίσθηση της σωτηρίας.
Θα καταλήξετε πάλι στην παγερή αίσθηση του θανάτου, στον τρόμο για επερχόμενο κίνδυνο, στον εφιάλτη του πολέμου...Γυρίζετε την πλάτη σας στο ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ μόνο και μόνο για να βιαστείτε να ταράξετε ισορροπίες στο διεθνές σύστημα.
Εγώ θέλω το Σύνταγμα γιατί αφενός καταλαβαίνω τη χρησιμότητά του και αφετέρου διότι θέλω σταθερότητα, ασφάλεια, ευκαιρία για μία πιο μακροχρόνια ειρήνη.
Οι υπόλοιποι, απλά έχετε χάσει το σανς διότι επιθυμείτε την ΈΝΩΣΗ βραδύστροφη και δυσκοίλια σαν εσάς!
ΞΕΡΩ, ΞΕΡΩ, είμαι κακιά και βρίζω τους πάντες, λέγοντας μαλακιες και κουκουρουκου πράγματα...
Εγώ θα σας δώσω την πραγματική - ίσως- εκδοχή και θα σας πώ ότι ΑΠΛΑ η αλήθεια πονάει!

*επιχειρήματα δε σας δίνω γιατί είμαι σίγουρη πως κανένας δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους ένα ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ είναι η σωτήρια λέμβος της ηπείρου.-εκτός και αν το μελετήσει επιμελώς...
:))

Mister Murphy, you forgot sth

2005-06-03T10:20:00.000+03:00

Θα ήθελα απλά να προσθέσω σ' αυτήν την περίφημη συλλογή των Νόμων του Murphy, κάτι το οποίο, κατά την ταπεινή μου άποψη θα έπρεπε να δεσπόζει στις πρώτες σελίδες -sorry Mr. Murphy.

Δε μπορώ να καταλάβω με τίποτα γιατί ΚΑΘΕ φορά που είναι κάποιος εγχειρισμένος τα ΠΑΝΤΑ γύρω του μετατρέπονται σε ΜΑΓΝΗΤΕΣ -με υψηλή νοημοσύνη, παρακαλώ!- διότι θεωρούν το σημείο της εγχείρησης το ταίρι-μαγνήτη τους και πάνε όλα να προσκολλήσουν εκεί, με τέτοια μανία, τέτοια λύσσα, που πραγματικά σε κάνει να υποφέρεις! Επομένως το κατατάσσω στα "η ζωή είναι άδικη" και "αν κάτι είναι να πάει στραβά θα πάει" και τέλος πάντων σε όλους αυτούς τους απαίσιους Νόμους του Murphy που δυστυχώς ισχύουν για όλους εμάς:

Όταν είναι να εγχειρισθείς...θα εγχειρισθείς.

Αμέσως μετά την εγχείρηση, παρ' όλο που πονάς... θα πονέσεις περισσότερο...

Αν είσαι τυχερός... θα πονέσεις πολύ περισσότερο και δε θα κοιμηθείς καθόλου τα επόμενα βράδυα.

Αν είσαι άτυχος, τότε ακόμα και στο πιο απίθανο σημείο του σώματός σου να έχεις έστω και μία τρυπίτσα που να σε πονάει σαν διάολος όταν την αγγίζεις, όλοι οι άνθρωποι, όλα τα αντικείμενα, όλοι οι άνθρωποι που εκτοξεύουν αντικείμενα καθώς και τα αντικείμενα από μόνα τους, βρίσκουν το δρόμο τους για εκείνο το μικροσκοπικο σημείο και του δημιουργούν αλύπητο και εξωφρενικά ανυπόφορο πόνο.

Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά καταλήγεις και να κουμπώνεις τα Xefo σαν καραμέλες με αποτέλεσμα να σου τρυπάει το στομάχι και να μη μπορείς να καπνίσεις ένα στριφτό της προκοπής!!!!!!!!

Άντε τώρα...

Ο ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟς ΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟς

2005-05-27T15:41:00.000+03:00

Αχ να ξέρατε τί πακέτο έχω φάει! Βέβαια το δράμα μου αποτελεί την τέλεια δικαιολογία στο ότι σας έχω παραμελήσει τραγικά τον τελευταίο καιρό. Όμως αυτό δεν καλυτερεύει καθόλου τη λύσσα που με διακατέχει και τα απερίγραπτα νεύρα που έχω (για να μην πω δεν απαλύνει τον πόνο του χοντρού πακέτου που έχω καταπιεί).
Πρέπει να μάθω την πολιτική και διπλωματική Ιστορία όλου του κόσμου από τα μέσα του 19ου αι μέχρι σήμερα. Και σα να μην έφτανε αυτός ο τερατώδης αριθμός χρόνων που πρέπει να καλύψω, οφείλω να τα αποστηθίσω με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες! Μα με όλες! Μέχρι και κάθε πότε κατούραγε ο κάθε ηγέτης! Δεν είμαι ανιστόριτη, ξέρω την ιστορία που γνωρίζει όλος ο κόσμος, μα εδώ μιλάμε για βασανιστήριο! Μιλάμε για 1000 διαφορετικές εκδοχές προς εξήγηση των διεθνών σχέσεων, εκ των οποίων άντε μία-2 να είναι αντικειμενικά καταγεγραμμένες! Μιλάμε για ένα αμάγαλμα ανούσιων λεπτομερειών γραμμένες σε τέτοια σύγχυση, που μέχρι και η πραγματική ανάλυση (μαθηματικά) φαντάζει κρυφτούλι μπροστά τους!!!!
Τέλοσπάντων, επειδή σαφέστατα είμαι ο πιο λογικός άνθρωπος του σύμπαντος, δεν είχα σκοπό να αφήσω τα παραπάνω να με ρίξουν.
'Σιγά!' είπα. ' Όσα και να είναι θα τα μάθω, όποια ηλίθια και ανούσια λεπτομέρεια καυλαντιστούν να μου χώσουν μες στον εγκέφαλο θα τη δεχθώ. Δεν είμαι δα και κανένας στόκος!'
ΠΟΥ ΝΑ 'ΞΕΡΑ!!!!!!!
Μάγκες μου, ανοίγω το βιβλιαρέττο και προς μεγάλη μου έκπληξη, όσο προχωράω, τόσο ανακαλύπτω πως σε αυτό το συγκεκριμένο σύγγραμμα η ελληνική φέρει απίστευτα τρομερές ομοιότητες με την Κινεζική (παρεπιπτόντως οι Κινέζοι είναι ανώμαλοι, θα εξηγήσω άλλη φορά το γιατί)!!!!!!! Δεν καταλάβαινα τίποτα! Όσο διάβαζα τόσο μπερδευόμουν!
Μα καλά ρε παιδάκι μου, αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο από έναν άνθρωπο με τρομερές γνώσεις, με χρόνια στο λούκι της εκμάθησης, που κουβαλάει τέλοσπάντων ένα αξιοσημείωτο μυαλό, πώς έκανε τόσο ελεεινή και τρισάθλια δουλειά μου λέτε;;;;
Και δεν είναι το θέμα μας η βιβλιοκριτική. Είναι πως έχω ένα μαλάκα, που παρά την ιδιοφυία του διαστράφηκε τόσο πολύ από το κωλοχρήμα, ώστε να πιστεύει :
-πως η παγκόσμια (σχεδόν) ιστορία 2 αιώνων καθώς και ΟΛΕΣ οι ανατριχιατικές της λεπτομέρειες χωράνε μέσα σε ένα πόλυ πόκετ μπουκ των 170 σελιδίσκων.
-πως αυτή η μαλακία είναι τόσο ευανάγνωστη ώστε να κατανοηθεί σε 2 μόλις μερούλες
-πως εγώ δε θα τον κράξω μέχρι θανάτου! Και αυτόν και τους γέρους φίλους του!
Όχι ρε μαλάκες, θα αποκαλύψω πως είμαι φοιτήτρια και θα καταγγείλω το σφιχτοκώλικο
(γιατί δε χωράει και πολλούς) σύστημα των καθηγητών που ξεπετάνε επιστημονικές μελέτες σε 2-3 ώρες, πάνε στο φίλο τους στην εκδοτική και τη επόμενη εβδομάδα είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν το καινούργιο τους πνευματικό τέκνο-μαύρο σκατό απόβλητο κατ' εμέ- στους φοιτητές και όλο υπερηφάνεια να τους διατάξουν να βρωμίσουν τα μυαλά τους και να διαφθείρουν τη νεανική ψυχή τους στον ψεύτικο κόσμο που δημιούργησαν τα σπισμένα μυαλά τους για χάριν του πολύτιμου θεού τους: το χρήμα (και της γυναίκας του της δόξας)
Ρε τεμπέληδες, ένα βιβλίο κατασκευάζεται με σκοπό να εξηγήσει όχι να ξεκινήσει μία παππουδίστικη ιστορία που από την αρχή για να φτάσει στο τέλος το κάνει μέσω Ανδρομέδας !!
Τί φταίω τώρα εγώ επειδή το ήδη σαπισμένο μυαλό του γέρου θέλησε όχι μόνο να επανακατανοήσει την ιστορία και τις διεθνείς σχέσεις, αλλά και να τα καταγράψει, δεν καταλαβαίνω.
Τί χρωστάω να φάω 2 εβδομάδες από τη ζωή μου να μπω στο γλιτσερό μυαλό του και να προσπαθήσω να καταλάβω τι ακριβώς εννοεί μέσα από τις κακογραμμένες και απαράδεκτα δυσκατανόητες σελιδούλες της μαλακίας που βαράει τον εγκέφαλό του τα τελευταία 300 χρόνια;;;;;;;
Τί έκανα για να μου αξίζει να πετάξω 2 εβδομάδες από τα νιάτα μου για να κάνω κάτι που άν λέμε ΑΝ κάποιος άλλος το είχε κάνει σωστά θα μου είχε πάρει μόλις 3 ώρες;;;
Αντί να μάθω αντικειμενικές ιστορικές αλήθειες, μαθαίνω να ψυχολογώ ένα γέρο 70 (!!!) ετών και μαθαίνω να ξεχωρίζω τα εκατ των εκδοχών που ανακάτεψε ο - με-το-ένα-πόδι-στον-τάφο για να φτιάξει τη δική του ιστορία. ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΥΜΒΟΥΛΕς

Χαμένη στη δίνη της μαλακίας (των άλλων [εννοείται!])

2005-05-18T23:05:00.000+03:00

Έτσι ακριβώς δείχνει στα μάτια μου οιοσδήποτε έρχεται χωρίς την άδειά μου, μπουκάρει στη ζωή μου -έστω και για δευτερόλεπτα!- και μου γεμίζει τον εγκέφαλο με παπαρολογίες! Ακριβώς έτσι δείχνει, και ακριβώς τέτοιες είναι οι σκέψεις του... άκυρες.

Ωραιότατα;

Ωραιότατα... :/

It's time!

2005-05-14T13:02:00.000+03:00

Πιάσε τη σκούπα μωρή κι άσ' το μηχανάκι!

2005-05-11T14:45:00.000+03:00

Θέλω κατ' αρχάς να σας απολογηθώ γιατί έχω πάρα πολλά ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη. Αλλά αυτό είναι άσχετο. Anyway, ξέρω ορθογραφία (4 da record). Και τώρα για να μπούμε στο θέμαμααας:

Λοιπόν που λέτε είμαι στο δρόμο και οδηγάω το ωραιότατο πεζουλίνι μου. Βρίσκομαι στη δεξιά λωρίδα από τις 2 συνολικά του δρόμου (μη νομίζετε ότι είχε και τίποτα 3) και μπροστά μου είναι ένα καταπληκτικό μηχανάκι με μία τύπισσα επάνω ντυμένη, χτενισμένη, με τα τακουνάκια της να αλλάζει τις ταχύτητες. Μπροστά της είναι ένα υπερτεράστιο φορτηγό το οποίο βγάζει φλας να στρίψει στο επόμενο στενό.

1ο nsec: Κατεβάζω ταχύτητα και βγαίνω στην αριστερή λωρίδα ούτως ώστε να μη με φρενάρει η στροφή του φορτηγού.

5ο nsec: Η γκόμενα αποφασίζει να αντιδράσει και μου κάνει ελιγμό προς τα αριστερά!!!

...ΧΩΡΙΣ ΦΛΑΣ...

αφού της σώζω τη ζωή και δεν την πατάω να την κάνω ΜΠΙΦΤΕΚΙ η τύπισσα γυρνάει τη χοντροκεφάλα της ΟΛΟ ΧΑΡΗ και μου λέει (δυνατά και με τσαμπουκά):

"Kalah, then pash kalaah! [oh, ime i super gomena ke vrizow!]"

(εδώ παιδιά οφείλω να ομολογήσω ότι μεσολάβησε ένα psec, μια μικρή στιγμούλα στο μυαλό μου που μου γύρισαν τα μάτια ανάποδα και μου ήρθε να βγω από το αυτοκίνητο να αρχίσω να τρέχω στο δρόμο να την αρπάξω από τα μαλλιά [που προεξείχαν από το ηλίθιο κρανέτο της] να της κοπανάω το κεφάλι στην άσφαλτο και το τελευταίο πράγμα που θα ακούσει πριν ψοφήσει να είναι "ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΜΩΡΗ, ΔΕΝ ΠΑΩ ΚΑΛΑ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΕ ΠΑΤΗΣΩ")

Αφού μου πέρασαν όλα αυτά από το μυαλό, ακαριαία βγάζω την κεφάλα μου απέξω απ' το παράθυρο και της φωνάζω με όλη την τσαντίλα που μπορεί να διέπει ποτέ έναν άνθρωπο: "ΦΛΑΣ, έβγαλες;"

Με το που το ακούει αυτό, επιδεικτικά τινάζει το χέρι της κάτω απ' το κεφάλι της σε στυλ "σιγά μη βγάλω και φλας μωρή, ποιος το χέζει το φλας, παράτα μας".

Και έρχομαι μετά από αυτό και σας θερμοπαρακαλάω: μα το Θεό, έχω οδηγήσει τα άπειρα χιλιόμετρα στη ζωή μου. Δεν ξέρει κανείς σας να οδηγά με ελάχιστες εξαιρέσεις. Σεβαστό. Σκοτώστε, σκοτωθείτε, κάντε ό,τι τραβά η ψυχή σας, αλλά έτσι και κάνετε μαλακία σε μπορντό Pegeaut 106 στην Αθήνα και δε ζητήσετε συγνώμη αλλά γυρίσετε και το βρίσετε, θα είμαι ΕΓΩ μέσα. Λοιπόν, αρκετή υπομονή έδειξα. ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΞΑΝΑΘΕΛΗΣΕΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΡΟΔΕΣ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΕΝ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΩ.

Έμπνευση;

2005-05-05T17:21:00.000+03:00

ΟΚ, υποτίθεται πώς τώρα πρέπει να κάτσω σε αυτό το γραφειάκι και να μου έρθει το μάννα ούτως ώστε να δημιουργήσω γράφοντας όλα αυτά που με ενέπνευσε αβίαστα ο ΚΑΝΕΝΑΣ..

Ας κάνω μία προσπάθεια και ας τα πάρω λίγο στο κρανίο με οτιδήποτε!

Σκατά.
΄Εχω άπειρες ιδέες μέσα στο μυαλό μου μα μία κυριαρχεί:

Πως ό,τι κι αν γράψω κανείς ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δε θα ενδιαφέρεται να το διαβάσει...

Η απαισιοδοξία μου θα με φάει αυτό είναι το μόνο σίγουρο.. Τί σκατά είναι αυτή η απαισιοδοξία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης αλήθεια;
Γιατί δεν είναι μόνιμα, αλλά παροδικά συναισθήματα, παροδικές σκέψεις- ψεύτικα συναισθήματα, ηλίθιες σκέψεις...Έλα τώρα, όλοι έχουμε τα ups μας και τα down μας, το θέμα είναι τί σκατά προκαλεί αυτήν την ηλίθια και παθητική αντίδραση στα άτομα- σε εμένα.
Οι άλλοι;
Που υψώνονται σα γιγάντια ΤΟΥΒΛΑ και σου κλείνουν το δρόμο;

Πας να μιλήσεις, με το φυλλοκάρδι σου να τρέμει, και πάνω που έχεις κάνει δειλά δειλά το πρώτο βηματάκι....
ΓΡΑΠ!
... έρχεται το σχόλιο, ακολουθούμενο από τη χολή, και σου κόβει τα πόδια, σου δένει τη γλώσσα φτιόγκο!!!
Συνάμα, το μυαλό σου πλυμμηρίζουν εκατοντάδες σκέψεις που με μένος, σα δαίμονες σε κάνουν να σκέφτεσαι για το άτομό σου τα χειρότερα και στο τέλος...

ΖΕΙΣ μέσα στο φόβο...αμφισβητείς το μοναδικό άτομο που έχεις την ευκαιρία στη ζωή σου όλη να γνωρίσεις με τόση διαφάνεια!

Άρα αυτό που προκαλεί όλο αυτό το σκατό που σε εμποδίζει από το να εκφραστείς είναι απλούστατα ο εαυτός σου!
το ίδιο το άτομο που κωλύεται, τείνει να αυτοκαταστρέφεται μετά από λήψη αρνητικού ερεθίσματος από το εξωγενές περιβάλλον (π.χ. αρνητικό σχόλιο των άλλων ατόμων).

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
ΚΑΙ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ,
ΈΤΣΙ ΛΈΩ ΕΓΏ.

QUO VANTIS ΚΟΣΜΕ;

2005-04-16T15:04:00.000+03:00

Τί είμαστε άραγε; Όλα τελειώνουν τοσο ασήμαντα και άδοξα για εμάς. Γιατί δε μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά σε κάποιο λιβάδι και ο κάθε ένας από εμάς να κάνει αυτό που πραγματικά θέλει; Το ξέρω πως από την αρχαιότητα όλοι μιλούν για την ιδανική κατάσταση ζωής, ατομικές ελευθερίες, δικαιώματα ζωής κλπ αλλά αυτοί δεν έζησαν στο τώρα. Κανείς δεν έζησε όχι μονο στο τώρα αλλά και στην κατάσταση την οποία διασχίζω εγώ την δεδομένη αυτή χρονική στιγμή. Αυτό γιατί αφ’ενός οι καταστάσεις, η κοινωνιά, τα δεδομένα, οι συνθήκες, η ζήτηση, οι επιθυμίες, τα πάντα μεταβάλλονται συνεχώς εις τους αιώνας των αιώνων και αφ’ ετέρου γιατί το υποκείμενό μου, έχει ζήσει και σκεφτεί εντελώς διαφορετικά από τον οιονδήποτε, όπως και ο οιονδήποτε από τον οιονδήποτε για να μην παρεξηγούμεθα. Κι εμένα δε μ’αρέσει αυτό που βλέπω γύρω μου. Πολέμοι, διαβάσματα, διπλώματα, κακίες, ρουσφέτια, μίζες, αλλάξοκωλιές, παγκόσμια αγορά, εμπόριο σκατά... σκατά... σε κάνουν να παραλληρείς να πεθαίνεις μέσα σου 100 φορές. Να νιώθεις την Ψυχή σου να σφίγγεται... με θλιψη αλλά και φόβο ξεκινάς αυτό το αβέβαιο ταξίδι στη ζωή. Σε μία ζωη. Κι αυτή δεν είναι τόσο μεγάλη ωστε να χωρέσει όλες τις αυτοδημιούργητες με καταστροφική μανία καταστάσεις ιντερνετ τηλέφωνο, δουλειές, λύπη, σκοτωμοί κλπ... Δεν έχουμε χρόνο για όλα αυτά. Πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν; Η πρέπει να το σκεφτούμε και να καταρρεύσουμε πλήρως; Σουρχεται να φλιπάρεις! Όλη η ανθρωπότητα βασίζεται σττον κωλοδυτικό πολιτισμό σε μία αηδία, μια τεχνιτή βλακεία του μυαλού τους... σκατά κοκακολίτσες πίτσι πίτσι μαλακιούλες, παιχνίδια βιομηχανικά, τσίχλες, πισίνες, αηδίες που σου προκαλούν βδελυγμία. Σκατά που μεγαλώνοντας ενσωματώνονται και γίνονται μέρος του εαυτού μας, δίχως αυτά η επιβίωσή μας είναι μάλλον απίθανη... Μακάρι τα πράγματα να ήταν λίγο διαφορετικά. Μακάρι να μην ήταν τόσο επιθετικά, τόσο επιβλητικά, τόσο δύσκολα, τόσο διεστραμμένα, τόσο τεχνητά και ψεύτικα. Μακάρι κάθε φορά που σκεφτόμουν τη ζωή πάνω σε αυτόν τον πλανήτη να μη γερνούσε το πρόσωπό μου κατά δέκα χρόνια. Μακάρι να άστραφτε από νεότητα, χαρά, ευτυχία, να ξεχύλιζε από ελπίδα και να ακτινοβολούσε αισιοδοξία... το τραγικό συνίσταται στην καθαρήη αλήθεια της παρακάτω πρότασης: χαμογέλα... αύριο τα πράγματα θα είναι χ ε ι ρ ό τ ε ρ α !!!

ΕΣΥ! (που παράγεις CO2, εχθρέ του πλανήτη ΜΟΥ!)

2005-04-06T17:27:00.000+03:00

Η ζωή ανθεί στη Γη εδώ και 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Χωρίς την ύπαρξη της ατμόσφαιρας οργανισμοί όπως ο άνθρωπος δε θα ήταν δυνατόν να δημιουργηθούν ποτέ. Η αλήθεια είναι πως σε αυτόν το θαυμαστό μηχανισμό που περιβάλλει τη Γη, χρωστούμε τη δημιουργία μας και τη μετέπειτα εξέλιξή μας.

Η Γη λειτουργεί σαν ένας τεράστιος καυστήρας που τροφοδοτείται από τον ήλιο. Η διατήρηση της θερμοκρασίας σε σταθερά επίπεδα είναι αυτό που μας κρατά ζωντανούς. Καταλαβαίνουμε πως η εύρυθμη λειτουργία των οικοσυστημάτων, καθώς και η αποφυγή οιωνδήποτε περιβαλλοντικών βλαβών είναι βασικές προϋποθέσεις βιωσιμότητας των οργανισμών.

Όλα λειτουργούσαν σωστά, χωρίς να ξεπερνούν τα όρια και τις αντοχές του πλανήτη. Παρ’ όλες τις αυξομειώσεις των αερίων που επηρεάζουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η Γη, έως το 19^ο αιώνα περίπου, κατάφερνε να διατηρεί έως ένα βαθμό την εύθραυστη ισορροπία της ατμόσφαιρας[i]. Με την έκρηξη της βιομηχανικής επανάστασης, ο άνθρωπος άρχισε να λεηλατεί τον πλανήτη προς ανεύρεση καύσιμων υλών. Θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστούμε πως η ανθρώπινη δραστηριότητα άρχισε να επιβαρύνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου από το 1^ο μισό του 19^ου αιώνα. Ανέκαθεν ο άνθρωπος συνέβαλλε στην αύξηση επιβλαβών για την ατμόσφαιρα ουσιών, με τη διαφορά ότι τα επίπεδα εκπομπών ήταν τόσο χαμηλά, ώστε επέτρεπαν την αναζωογόνηση της ατμόσφαιρας. Παρά ταύτα, η βιομηχανική επανάσταση σηματοδοτεί για πολλούς την έναρξη της καταστροφής ή καλύτερα τη βίαιη ταραχή της ισορροπίας.

Με τη βιομηχανία να δεσπόζει, και την αγροτική και γενικότερα απλή ζωή να χάνει μονίμως έδαφος, άνθισε η αστυφιλία και ως λογικό παρεπόμενο αυξήθηκαν κατά πολύ τα προβλήματα. Οι πόλεις, με τον καιρό, άρχισαν όχι μόνο να πληθαίνουν αλλά και να αυξάνουν τον πληθυσμό τους. Οι άνθρωποι, έρμαια της καταναλωτικής κοινωνίας, αφήνουν πια πίσω τους τοξικά νέφη να απλώνονται παντού σαν πανούκλα. Η εφεύρεση του βενζινοκίνητου αυτοκινήτου γύρω στο 1900 ήταν ίσως το αποκορύφωμα. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις εξατμίσεις και τους καταλύτες, οι οποίοι αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται με τρομακτικούς ρυθμούς, χειροτερεύουν κατά πολύ την κατάσταση στην ατμόσφαιρα.

Οι πρώτες παρατηρήσεις για αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της Γης (οφειλόμενη στην ανθρώπινη δραστηριότητα) βγαίνουν στην επιφάνεια τη δεκαετία του 1970. Η ανθρωπότητα δεν αντιδρά, δεν ευαισθητοποιείται, δεν κατανοεί καν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Οι προειδοποιήσεις από τους ελάχιστους εναπομείναντες σκεπτόμενους πολίτες χτυπούν σε τοίχο και επιστρέφουν θρυμματισμένες. Οι εκφραστές των εθνικών, υπερεθνικών και κυρίως οικονομικών συμφερόντων, προωθούν την αλόγιστη ανάπτυξη, αρνούνται να προσανατολίσουν την τεχνοεπιστήμη, διαψεύδουν την απειλή και αμφισβητούν τις συνέπειες της καταστροφής. Εν ολίγοις, οι επικρατούσες αντιλήψεις και πρακτικές της χωρίς σύνορα ανάπτυξης γεννιούνται μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα που πρόσφατα δομήθηκε, ονόματι καπιταλιστικό, του οποίου αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση ύπαρξης. Εν έτει 2005, η Γη και οι κάτοικοί της απειλούνται με σοβαρές παγκόσμιες κλιματολογικές αλλαγές ή με πλήρη καταστροφή της ατμόσφαιρας. Το κλίμα αλλάζει... κάτι φοβερό συμβαίνει. Τα σενάρια για το προσεχές μέλλον είναι καταστροφικά. Η άνοδος της θερμοκρασίας τα επόμενα χρόνια θα λιώσει τους πάγους των πόλων, η στάθμη της θάλασσα θα ανέβει και θα πλημμυρίσει τις παράκτιες περιοχές του πλανήτη. Οι χώρες του Ειρηνικού έχουν ήδη αρχίσει να μετατρέπονται σε κόλαση, ο ήλιος «σκοτώνει», οι ξηρασίες γίνονται εντονότερες και ολοένα πιο αισθητές. Μα η καταστροφική μανία του ανθρώπου δε σταματά πουθενά. Δεν πτοείται ούτε απ’ τη σκέψη ότι αν δε βρέξει στο Middle-West των ΗΠΑ, η μισή ανθρωπότητα θα μείνει χωρίς ψωμί, ή ότι αν οι μουσώνες δε σπάσουν το τείχος του CO2 και του CH4 που σκεπάζει την ατμόσφαιρα, η Ασία θα πεθάνει της πείνας! Ακόμη και με την πιθανότητα κατάρρευσης του Golf Stream να μεγαλώνει, με επακόλουθο τη μετατροπή της Ευρωπαϊκής ηπείρου σε τοπίο παγετωνικής περιόδου, εμείς οι άνθρωποι αρνούμαστε να σταματήσουμε την πορεία προς τη μαζική εξόντωση του πλανήτη.

Μπορεί άραγε η πορεία της ανθρωπότητας να αναστραφεί; Η ανθρωπότητα άλλαξε πολλές φορές στην ιστορία. Βγήκε από την άγνοια και το σκοταδισμό, αναγεννήθηκε, ανασχημάτισε τα εδάφη της με παγκοσμίου πολέμους, επηρεάστηκε από ιδεολογικά ρεύματα. Ποτέ ωστόσο ο κίνδυνος δεν ήταν τόσο μεγάλος. Προσπάθειες για πλήρη μεταμόρφωση της κοινωνίας σε κάτι πιο ανθρώπινο και πολιτισμένο, γίνονται. Αλλά είναι αυτός ο τρόπος για να γλιτώσουμε από το κακό;

Αν το τελευταίο παρομοιαστεί με ένα δέντρο, τότε θα μπορούσαμε να πούμε πως το μόνο που κάνουμε είναι να το κλαδεύουμε. Το κακό πρέπει να κοπεί από τη ρίζα του. Δεν αρκούν οι συζητήσεις πάνω στο πρόβλημα. Οι περιβαλλοντικές πολιτικές των κρατών κρίνονται ως ανεπαρκείς. Είναι πρόδηλο πως μόνο η λήψη δραστικότατων μέτρων θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση. Πρώτο βήμα, τι άλλο από την πλήρη συνειδητοποίηση του μεγέθους του προβλήματος μέσω της πληροφόρησης, των ΜΜΕ και πρωτίστως της παιδείας. Δεύτερο βήμα, η σωστή αξιοποίηση της τεχνολογίας και της επιστήμης προς ορθή καταπολέμηση του κινδύνου. Να χρησιμοποιήσουμε δηλαδή τα προηγμένα μέσα που διαθέτουμε, με τρόπο που να βοηθά το ήδη σοβαρά τραυματισμένο περιβάλλον, μεγαλώνοντας έτσι την πιθανότητα αποφυγής της καταστροφής. Τέλος, για να μην υπερθεματολογούμε, θα ήταν άκρως αποτελεσματικό να καταλάβει όλη η ανθρωπότητα πως όχι μόνο πάσχει από παραλογισμό, αλλά και ότι αυτός ο τελευταίος έχει φτάσει σε παροξυσμό. Η οικονομική φιλοσοφία των σύγχρονων κοινωνιών το φανερώνει άλλωστε πέρα από κάθε αμφιβολία: καταστρέφουμε τον πλανήτη για την απόκτηση πλούτου, μέρος του οποίου καταναλώνουμε, για να περιορίσουμε τις ζημιές, ούτως ώστε να συνεχίσουμε να τον καταστρέφουμε!

Είναι καθήκον μας απέναντι στη μητέρα φύση να σταματήσουμε να τρέφουμε αυταπάτες πως «όλα θα πάνε καλά» ή πως η καταστροφή απέχει τουλάχιστον έναν αιώνα από σήμερα, διότι ιδού η πραγματικότητα:

Τα δάση πεθαίνουν, οι θάλασσες πεθαίνουν, τα ζώα πεθαίνουν και τα ανθρώπινα όντα θα πρέπει να ετοιμάζονται να ζήσουν μόνα τους, αυτόχειρες κατακτητές ενός πλανήτη που πλησιάζει στο τέλος του.

[i] Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το κλίμα της Γης δεν είναι σταθερό σε γεωλογική κλίμακα. Κατά καιρούς είχαμε παγετώδεις περιόδους , περιόδους υπερθέρμανσης και περιόδους «κανονικού» κλίματος όπως η σημερινή, χωρίς όμως η ανθρώπινη δραστηριότητα να έχει συμβάλλει σε αυτές τις κλιματολογικές αλλαγές.

Η πλειοψηφία... έχει πάντα άδικο

2005-04-02T16:56:00.000+03:00

Πόσοι χιλιάδες τρόποι να αποδείξει κανείς τα περαιτέρω! Θα μπορούσαμε να γράφουμε μέχρι να πεθάνουμε... Μα δε χρειάζεται -σαφέστατα και δε χρειάζεται, ΔΙΟΤΙ θα χρησιμοποιήσουμε ορθή λογική. Πώς είπατε; Παραδείγματα από την Ιστορία; Μυριάάάάδες... Η πιο τρανή απόδειξη παρά ταύτα είναι η τωρινή κατάσταση στην οποία έχουμε άπαντες οίοι μειοψηφούμε περιέλθει...

Μα, αρκεί να κοιτάξει κανείς γύρω του. Και να τυφλωθεί απ' τη λάμψη της δημοκρατίας. Μόνο που η λάμψη αυτή μας καίει τα σωθικά! Ζούμε σε μία μπατσοκοινωνία, αποτέλεσμα των παρελθοντικών αποφάσεων του Δήμου. Σωματικώς, είμαστε κλεισμένοι σε χρυσά κλουβιά και πνευματικώς, όπου ευτυχώς είμαστε ασφαλείς από το μαστίγιο της Νομοθεσίας και το μεγάλος "μάτι" της Δικαιοσύνης, πιεζόμαστε από ψευδείς αντιλήψεις, που δείχνουν ηθικά σωστές, μόνο και μόνο επειδή η γ@μημένη πλειοψηφία τις αποδέχεται και τις επικροτεί!

Έχουμε καταντήσει έρμαια της δημοκρατίας, της πλειοψηφίας, της ΜΑΖΑΣ, η οποία οδηγάει με 40 χιλιόμετρα την ώρα, ΤΕΡΜΑ(!) αριστερά και δε μπορείς να την προσπεράσεις και να πας μπροστά γιατί είναι τόσο καθυστερημένη, ώστε να έχει προσαρμόσει την ταχύτητά της σε εκείνη του βυτιοφόρου που κινείται ακριβώς δίπλα, στη ΔΕΞΙΑ ΛΩΡΙΔΑ!! Τόσο ανάπηρη -διανοητικώς- είναι αυτή η κοινωνία, αυτή η πλειοψηφία, που μπαίνει στα ασανσέρ των αναπήρων στο μετρό κι αφήνει τους πραγματικά ανήμπορους στα καροτσάκια τους να περιμένουν! Αυτοί οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό, αυτή η πλειοψηφία των ανθρώπων δαύτων, των λιλιπούτειων και τιποτένιων πλασμάτων, δεν ακούνε καν τις ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΤΑΤΕΣ σαν παράσιτα μέσα στον εγκέφαλό σου ανακοινώσεις που παίζουνε κατ' επανάληψη και τονίζουν πως "οι ανελκυστήρες χρησιμοποιούνται μόνο από άτομα με ειδικές ανάγκες"!

Όλη αυτή η μμμάζααα λοιπόν, που χύνεται σαν βρώμα μέσα στις ξεχωριστές μας υπάρξεις ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ! Η πλειοψηφία έχει πάντα άδικο και πρέπει να με πιστέψετε σ' αυτό, διότι ορθολογικώς -πάντοτε- σκεπτόμενη, δεδομένου ότι είμαι η μειοψηφία...

Ε Χ Ω Δ Ι Κ Ι Ο